Σπαρτιατική Επιλογή Βρεφών;
Ο μύθος των σχολικών βιβλίων: Οι Σπαρτιάτες εξέταζαν κάθε νεογέννητο και πετούσαν τα «ακατάλληλα» από τον γκρεμό για χάρη μιας τέλειας φυλής πολεμιστών.

David — "The Death of Socrates" (1787), public domain
Πέταγαν στ’ αλήθεια οι Σπαρτιάτες μωρά από γκρεμούς;
Είναι το πιο αιματοβαμμένο αφήγημα σε κάθε μάθημα αρχαίας ιστορίας: Οι γέροντες της Σπάρτης παρατάσσουν τα νεογέννητα, μυρίζονται την αδυναμία και πετούν τα «ακατάλληλα» από τον Ταΰγετο. Επιβίωση του ισχυρότερου, αρχαία έκδοση—ψυχρή, κλινική, αμείλικτη.
Η πραγματική μαρτυρία είναι θολή—και λιγότερο δραματική.
Ο Πλούταρχος, αιώνες αργότερα, περιγράφει επιθεώρηση από τους γέροντες, αλλά δεν υπάρχει αξιόπιστη αρχαία πηγή ή αρχαιολογικό ίχνος μαζικής βρεφοκτονίας στον Ταΰγετο. Τα σπαρτιατικά έθιμα ήταν αυστηρά, αλλά τα περισσότερα μωρά μεγάλωναν. Ο διαβόητος μύθος του γκρεμού είναι σχεδόν σίγουρα υπερβολή.
Γιατί κολλάει τόσο ο μύθος;
Ο θρύλος φούντωσε καθώς οι ξένοι—ειδικά οι Αθηναίοι—ζωγράφιζαν τη Σπάρτη ως πόλη τεράτων. Οι μεταγενέστεροι συγγραφείς το τράβηξαν στα άκρα, κάνοντας τη Σπάρτη πρότυπο για κάθε κακό «αρχαίο ευγονικό» σενάριο. Αλλά η αρχαιολογική σιωπή είναι εκκωφαντική.
Η αρχαιολογία και οι αρχαίες πηγές δεν στηρίζουν τον θρύλο της μαζικής βρεφοκτονίας στον Ταΰγετο. Η ιστορία είναι μεταγενέστερη υπερβολή—οι πραγματικοί σπαρτιατικοί κανόνες ήταν αυστηρότεροι από της Αθήνας, αλλά ο μύθος του γκρεμού είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου φαντασία.