Θάνατος στη Βουλή: Ο Σατουρνίνος και ο Όχλος
Αίμα πιτσιλά τους τοίχους της Συγκλήτου όταν οι γερουσιαστές συνθλίβουν τον συνάδελφό τους με κεραμίδια—η ρωμαϊκή πολιτική από κοντά και προσωπικά.
Gustave Moreau — "Oedipus and the Sphinx" (1864), public domain
Δολοφονία στο δάπεδο της Συγκλήτου
Το 100 π.Χ., ο Λούκιος Αππούλιος Σατουρνίνος—λαϊκιστής, ταραχοποιός, νομοθέτης—οχυρώθηκε μέσα στη Σύγκλητο με υποστηρικτές καθώς οι εχθροί του περικύκλωναν το κτίριο. Οι γερουσιαστές, απελπισμένοι και εξοργισμένοι, ξερίζωσαν κεραμίδια από τη στέγη και τα εκσφενδόνισαν από πάνω.
Ο όχλος αντικαθιστά τη συζήτηση
Όταν οι λέξεις και οι νόμοι κατέρρευσαν, οι γέροντες της Συγκλήτου έγιναν δήμιοι. Ο Σατουρνίνος ξυλοκοπήθηκε και λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου μέσα στο ίδιο το Κουρία. Δεν ήταν απλώς καβγάς. Ήταν το σήμα: το πολιτικό παιχνίδι της Ρώμης είχε νέους κανόνες, γραμμένους με αίμα.
Ένα προηγούμενο για τη βία
Το σώμα του σύρθηκε έξω. Κανείς δεν τιμωρήθηκε. Από τότε, έγινε πιο εύκολο για τη Ρώμη να φαντάζεται την πολιτική ως ζήτημα επιβίωσης—όχι πειθούς. Οι ρωγμές της Δημοκρατίας έγιναν ρήγματα.
Το βίαιο τέλος του Σατουρνίνου δεν ήταν εξαίρεση. Έβαλε το προηγούμενο—όταν οι λέξεις αποτύγχαναν, γροθιές και πέτρες έλυναν την πολιτική της Ρώμης. Η Δημοκρατία δεν θα ένιωθε ποτέ ξανά ασφαλής.
