Σαν Σήμερα: Λεμούρια—Η Νύχτα των Ανήσυχων Νεκρών της Ρώμης
7 Μαΐου: Μεσάνυχτα. Οι Ρωμαίοι ξυπνούν—ξυπόλυτοι, πετώντας μαύρα φασόλια—διώχνουν τα φαντάσματα στη Λεμούρια.
Paul Gauguin — "Ia Orana Maria (Hail Mary)" (1891), public domain
Η νύχτα της Ρώμης ανήκει στους νεκρούς.
Στις 7 Μαΐου, τα μεσάνυχτα, κάθε Ρωμαίος πατέρας σηκωνόταν ξυπόλυτος και σιωπηλός, πετώντας μαύρα φασόλια πίσω από τον ώμο του καθώς περιπλανιόταν στο σπίτι. Στόχος: να στείλει τα ανήσυχα πνεύματα της οικογένειας—τα λεμούρες—πίσω στον κάτω κόσμο. Χωρίς φώτα, χωρίς μουσική. Μόνο ο ήχος από τα φασόλια που χτυπούν το πάτωμα και μια ψιθυριστή προσευχή: «Τα στέλνω αυτά, μ’ αυτά εξαγοράζω εμένα και τους δικούς μου.»
Τελετές, φόβος και το τίμημα της λησμονιάς.
Οι Ρωμαίοι πίστευαν πως η αμέλεια φέρνει μπελάδες—αναστατωμένες ψυχές, κατεστραμμένες σοδειές, εφιάλτες στην πόρτα. Η Λεμούρια ήταν ο ετήσιος εξορκισμός τους: εννιά μαύρα φασόλια για κάθε φάντασμα, επαναλαμβανόμενες επικλήσεις και, στο τέλος, χτύπημα μπρούντζου για να φύγουν κι οι τελευταίοι. Με το πρώτο φως, ξανά σιωπή. Οι ζωντανοί είναι ασφαλείς—προς το παρόν.
Η Λεμούρια ήταν το ετήσιο στοίχειωμα της Ρώμης—οι αρχηγοί των οικογενειών περιφέρονταν στα σπίτια τους μετά τα μεσάνυχτα, εκτελώντας τελετές για να διώξουν εκδικητικά πνεύματα προγόνων.
