Επίκτητος για την ακρόαση
«Έχουμε δύο αυτιά και ένα στόμα, για να ακούμε διπλά από όσο μιλάμε.» — Ο Επίκτητος δεν το εφηύρε, αλλά το έκανε στοική εντολή για κάθε εποχή.
Unknown — "Table" (ca. 1775–80), public domain
Ένα στοικό μάθημα ανατομίας.
Ο Επίκτητος, στις Διατριβές (Βιβλίο Α', 17), το λέει απλά: «ἓν στόμα ἔχομεν, δύο δὲ ὦτα, ἵνα πλείονα ἀκούωμεν ἢ λέγωμεν» — «Έχουμε ένα στόμα και δύο αυτιά, ώστε να ακούμε περισσότερο απ’ όσο μιλάμε.» Εκπαίδευε μελλοντικούς Στωικούς να εκτιμούν την εγκράτεια όσο και τη σοφία.
Γιατί έχει σημασία για έναν δούλο που έγινε δάσκαλος;
Ο Επίκτητος έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του χωρίς να μπορεί να μιλήσει ελεύθερα. Το να ακούει—να παρατηρεί, να μαθαίνει, να συγκρατείται—ήταν ζήτημα επιβίωσης. Ως δάσκαλος, έβλεπε πως οι περισσότεροι καταστρέφουν τη ζωή τους μιλώντας πέρα από όσα ξέρουν. Η σιωπή, για εκείνον, ήταν το μονοπάτι προς την αυτοκυριαρχία.
Ο σιωπηλός φιλόσοφος που ξεπέρασε αυτοκράτορες.
Ο Επίκτητος, γεννημένος δούλος και αργότερα ελεύθερος, άφηνε τους ισχυρούς να μιλούν μέχρι να παγιδευτούν στα ίδια τους τα λόγια. Το μάθημά του ήταν μια χορωδία ερωτήσεων και παύσεων. Η συμβουλή του—άκου διπλά, μίλα μία—είναι απαραίτητη σε έναν κόσμο που πνίγεται στον θόρυβο.
Για τον Επίκτητο, το να ακούς δεν ήταν απλώς ευγένεια. Ήταν στρατηγική, ταπεινότητα και επιβίωση—ειδικά για όσους δεν είχαν εξουσία. Εκπαίδευε τους μαθητές του, ένα αυτί τη φορά.
