Ελληνικός αθλητισμός: Όχι πάντα γυμνός
Δεν έβγαζαν όλοι οι Έλληνες αθλητές τα ρούχα τους—τα ρούχα είχαν θέση σε πολλά φεστιβάλ.
Unknown — "Boy on a shell, holding a candlestick" (mid-15th century), public domain
Ήταν όλοι οι Έλληνες αθλητές γυμνοί;
Στο μυαλό μας, κάθε Έλληνας δρομέας και παλαιστής είναι λαδωμένος και γυμνός, να τρέχει και να παλεύει κάτω από τον ήλιο. Τα μουσεία τέχνης είναι γεμάτα μπρούντζινους γυμνούς ήρωες. Αλλά δεν ήταν κάθε αγώνας μια γυμνή παρέλαση.
Ρούχα, πανοπλίες και χιτώνες.
Στους Ολυμπιακούς, το να αγωνίζονται οι άντρες γυμνοί ήταν ο κανόνας. Όμως σε τοπικά φεστιβάλ και στα Παναθήναια, οι δρομείς φορούσαν συχνά κοντούς χιτώνες. Ο οπλιτοδρόμος—αγώνας με πλήρη πανοπλία—έκανε τη γύμνια αδύνατη. Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν παπούτσια, κράνη και ακόμα και περιζώματα σε χρήση.
Φταίνε οι Ολυμπιακοί—και η αθηναϊκή περηφάνια.
Οι Αθηναίοι συγγραφείς εξύψωσαν τη γυμνότητα των Ολυμπιακών ως σήμα κατατεθέν της ελληνικότητας, σε αντίθεση με τους «βαρβάρους». Όμως τα τοπικά έθιμα, οι ηλικιακές κατηγορίες και τα είδη των αγωνισμάτων έκαναν το πραγματικό ελληνικό γυμνάσιο ένα μωσαϊκό από κανόνες και ενδυμασίες.
Ενώ οι Ολυμπιονίκες αγωνίζονταν γυμνοί, τα περισσότερα άλλα ελληνικά αγωνίσματα απαιτούσαν ρούχα ή και πανοπλία. Η αλήθεια είναι πολύ πιο πολύχρωμη από τις εικόνες των σχολικών βιβλίων.
