Το κρασί ήταν το πρώτο ελληνικό στοματικό διάλυμα
Μετά από ένα ελληνικό δείπνο, οι καλεσμένοι ξέπλεναν το στόμα τους με κρασί—συχνά αρωματισμένο με ρετσίνι ή βότανα.
Unknown — "Lion felling a bull, from a marble pediment" (ca. 525–500 BCE), public domain
Σήκωσε το ποτήρι, ξέπλυνε, επανάλαβε
Στο τέλος ενός ελληνικού συμποσίου, η τελευταία πρόποση συχνά λειτουργούσε και ως στοματικό διάλυμα. Οι καλεσμένοι ξέπλεναν το στόμα τους με δυνατό κρασί, καμιά φορά αρωματισμένο με ρετσίνι ή αλεσμένα βότανα. Έτσουζε, αλλά οι αρχαίοι γιατροί ορκίζονταν στη φρεσκάδα του.
Η επιστήμη στηρίζει το κόλπο του συμποσίου
Ο Ιπποκράτης πρότεινε γαργάρες με κρασί για πρησμένα ούλα, και αμφορείς με ίχνη βοτανικού κρασιού έχουν βρεθεί σε ελληνικούς σκουπιδότοπους. Στην αρχαία Ελλάδα, η στοματική υγιεινή και το μεθύσι πήγαιναν χέρι-χέρι.
Ο Ιπποκράτης συνιστούσε δυνατό κρασί για γαργάρα και καθαριότητα των δοντιών. Τα αρχαιολογικά ευρήματα τον επιβεβαιώνουν: κύπελλα και αμφορείς με ίχνη κρασιού και ρετσίνης βρίσκονται σε ελληνικούς χώρους. Ξέχνα τη μέντα: η αναπνοή σου μύριζε «συμπόσιο» για ώρες μετά.
