Ελέφαντες στις Θερμοπύλες
Οι Ρωμαίοι ορμούν στο θρυλικό πέρασμα των Θερμοπυλών—αυτή τη φορά, ελέφαντες φράζουν τις πύλες.
Το πέρασμα φυλάγεται—από ελέφαντες.
Το 191 π.Χ., ο Αντίοχος Γ΄ της Συρίας διάλεξε τις Θερμοπύλες—το ίδιο πέρασμα όπου ο Λεωνίδας πολέμησε τον Ξέρξη—ελπίζοντας πως η ιστορία θα ευνοήσει ξανά τους Έλληνες. Αυτή τη φορά, το μυστικό του όπλο δεν ήταν η σπαρτιατική ανδρεία, αλλά θωρακισμένοι πολεμικοί ελέφαντες στην πρώτη γραμμή.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται, άσχημα.
Οι ρωμαϊκές λεγεώνες δεν εντυπωσιάστηκαν. Ενώ ο Αντίοχος κρατούσε τις στενές πύλες, ρωμαϊκά στρατεύματα γλίστρησαν από κρυφά μονοπάτια του βουνού και χτύπησαν τον στρατό του από πίσω—όπως ακριβώς είχαν κάνει οι Πέρσες στους Σπαρτιάτες αιώνες πριν. Οι ελέφαντες πανικοβλήθηκαν και ποδοπάτησαν φίλους και εχθρούς.
Η τελευταία ελληνική άμυνα στη στεριά.
Ο Αντίοχος το έβαλε στα πόδια, αφήνοντας πίσω χρυσάφι και λάβαρα. Η μάχη δεν ήταν απλώς επανάληψη—ήταν επιθανάτιος ρόγχος. Μετά τις Θερμοπύλες, η Ρώμη κυριαρχεί στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η ιστορία έκλεισε τον κύκλο της, αλλά κανείς δεν πανηγύρισε.
Ο Αντίοχος ο Μέγας προσπάθησε να ξαναπαίξει την περσική άμυνα στις Θερμοπύλες, αλλά η ρωμαϊκή πειθαρχία—και ένα μυστικό μονοπάτι στο βουνό—διέλυσαν τις ελπίδες του και έβαλαν τέλος στην ελληνική κυριαρχία στη στεριά.
