Διογένης για την Απλότητα
«Θεῶν ἐστὶ τὸ μηδενὸς δέεσθαι, θεοειδῶν δὲ ὀλίγων.» — Ο Διογένης, όπως διασώζει ο Διογένης Λαέρτιος, προκαλεί: "Είναι προνόμιο των θεών να μη χρειάζονται τίποτα, και των θεϊκών ανθρώπων να χρειάζονται λίγα."
Δήλωση ενός Κυνικού.
Όπως καταγράφει ο Διογένης Λαέρτιος (Βίοι Φιλοσόφων, Βιβλίο ΣΤ’), ο Διογένης είπε: «Θεῶν ἐστὶ τὸ μηδενὸς δέεσθαι, θεοειδῶν δὲ ὀλίγων.» — "Είναι προνόμιο των θεών να μη χρειάζονται τίποτα, και των θεϊκών ανθρώπων να χρειάζονται λίγα." Για τον Διογένη, το λιγότερο δεν ήταν έλλειψη—ήταν παράσημο.
Το λιγότερο είναι πραγματική ελευθερία.
Ο Διογένης έβλεπε κάθε νέα επιθυμία σαν καινούργιο δεσμό. Όσο λιγότερα χρειάζεσαι, τόσο πιο άτρωτος είσαι. Ενώ οι Αθηναίοι κυνηγούσαν την πολυτέλεια, εκείνος ζούσε σε πιθάρι, έτρωγε αποφάγια και διεκδικούσε ευτυχία που η πόλη δεν μπορούσε να αγοράσει.
Ο πρώτος μινιμαλιστής.
Κυνηγημένος από προσβολές, χαμογελαστός στον ήλιο, ο Διογένης περπατούσε ξυπόλυτος στην Αθήνα, αδιάφορος για εξουσία ή φτώχεια. Η ζωή του προκαλούσε τους άλλους να ρωτήσουν: «Πόσες από τις ανάγκες μου είναι απλώς συνήθειες;» Αυτή η ερώτηση δεν έχει γεράσει ούτε μέρα.
Ο Διογένης δεν το έλεγε απλώς—το ζούσε, κάθε μέρα στο πιθάρι του, ξεφουσκώνοντας τους πλούσιους και τις ανάγκες τους. Μια πρόκληση για κάθε γεμάτο καλάθι αγορών.
