Ο Ξέρξης και το μαστίγωμα του Ελλησπόντου
Πέρσες στρατιώτες μαστίγωσαν τη θάλασσα—πενήντα βουρδουλιές για να τιμωρήσουν τα κύματα που κατέστρεψαν τη γέφυρα του Ξέρξη.
Unknown — "Gold strap necklace with seedlike pendants" (ca. 330–300 BCE), public domain
Η θάλασσα δεν υπακούει.
Το 480 π.Χ., ο Ξέρξης διέταξε να χτιστούν δύο τεράστιες γέφυρες πάνω από τον Ελλήσποντο για να εισβάλει στην Ελλάδα. Μια καταιγίδα έσπασε τα σχοινιά, σκορπίζοντας ξύλα και σχοινιά σαν παιχνίδια. Οργισμένος, ο Ξέρξης διέταξε τους άντρες του να μαστιγώσουν τη θάλασσα με πενήντα βουρδουλιές—και να ρίξουν αλυσίδες και πυρωμένα σίδερα στο νερό, σαν να τιμωρούσαν έναν ανυπάκουο δούλο.
Οργή και τελετουργία στην ακτή.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Πέρσης βασιλιάς καταράστηκε τα κύματα, απαιτώντας να υποταχθούν στην περσική εξουσία. Οι μηχανικοί του τιμωρήθηκαν ακόμα πιο σκληρά—αποκεφαλισμός. Μόνο μετά από αυτό το θέαμα ο Ξέρξης διέταξε να ξαναχτιστούν οι γέφυρες, μετατρέποντας τον εξευτελισμό σε επίδειξη απόλυτης εξουσίας.
Η τυραννική κρίση δεν ηρεμεί τη θάλασσα.
Οι γέφυρες ξαναχτίστηκαν, αλλά η μανία του Ξέρξη έμεινε ως προειδοποίηση. Κανένας βασιλιάς, όσο μεγαλοπρεπής κι αν είναι, δεν μπορεί να διατάξει τον άνεμο και το νερό. Το μαστίγωμα της θάλασσας πέρασε στη μνήμη των Ελλήνων ως απόδειξη ότι η ύβρις μπορεί να είναι τόσο γελοία όσο και τρομακτική.
Η οργή του Ξέρξη απέναντι στα στοιχεία δείχνει πως ακόμα και οι ισχυρότεροι ηγεμόνες ταπεινώνονται από τη φύση—και απαντούν με θεατρική μανία.
