Πανικός στη Μάχη της Κάρρας
Ο Ρωμαίος ιππέας Βίβιος Γάλλος ορμά σε ενέδρα των Πάρθων—και μετά επιστρέφει μόνος, ουρλιάζοντας.
Abraham-Louis-Rodolphe Ducros (Moudon, 1748 - Lausanne, 1810), Swiss engraver and watercolourist — "Ducros-vue-du-pantheon", Public domain
Μέσα στη σκόνη και τα βέλη
Το 53 π.Χ., καθώς ο Κράσσος οδηγούσε το στρατό του στα εδάφη των Πάρθων, το ιππικό του Βίβιου Γάλλου όρμησε—μόνο για να χαθεί σε μια θύελλα από βέλη και σκόνη. Λίγα λεπτά μετά, ο Γάλλος ξαναεμφανίστηκε, σπιρουνίζοντας το άλογό του πίσω στο στρατόπεδο, με το πρόσωπο παραμορφωμένο από τον τρόμο, μόνος.
Κατάρρευση της ρωμαϊκής γραμμής
Ο πανικός διαπέρασε τις λεγεώνες καθώς οι Πάρθοι ιππείς-τοξότες πλησίαζαν. Η πειθαρχία κατέρρευσε. Κάποιοι βετεράνοι προσπαθούσαν να σκάψουν χαρακώματα με τις ασπίδες, άλλοι εκλιπαρούσαν για διαταγές. Μέχρι το βράδυ, ο περήφανος στρατός του Κράσσου ήταν ερείπιο—χιλιάδες νεκροί, αετοί χαμένοι, διοικητές σκοτωμένοι ή αιχμάλωτοι.
Μια ντροπή που αντήχησε αιώνες
Η Κάρρες έγινε το παράδειγμα προς αποφυγή για κάθε Ρωμαίο που ονειρευόταν δόξα στην Ανατολή. Ο Γάλλος επέζησε, αλλά στη Ρώμη, ο πανικός μπορούσε να σκοτώσει όσο και ένα βέλος.
Η μεγαλύτερη ήττα της Ρώμης στην Ανατολή δεν ήταν μόνο θέμα τακτικής—ήταν θέμα χαμένης ψυχραιμίας τη χειρότερη στιγμή. Η Κάρρες στοίχειωσε τους Ρωμαίους στρατηγούς για μια γενιά.
