Ήταν η Ρωμαϊκή Σύγκλητος Απόλυτος Νόμος;
Φανταζόμαστε τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο ως την απόλυτη εξουσία—τον νόμο, τη φωνή της Ρώμης, αθάνατη και ιερή.
Unknown — "Crouching Lion" (ca. 5th–3rd century BCE), public domain
Η Σύγκλητος ως θρόνος εξουσίας της Ρώμης;
Κάθε ντοκιμαντέρ και ιστορική ταινία βάζει τη Σύγκλητο στο κέντρο—την τελική λέξη για πολιτική, πόλεμο και ειρήνη. Γερουσιαστές σε μαρμάρινες αίθουσες αποφασίζουν τη μοίρα του κόσμου. Αλλά η εξουσία της Συγκλήτου, έξω από τις ταινίες, ήταν γεμάτη παραθυράκια.
Τα διατάγματα της Συγκλήτου δεν ήταν νόμος.
Στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, τα «senatus consulta» της Συγκλήτου ήταν τυπικά απλώς συμβουλές προς τους άρχοντες. Οι νόμοι προέρχονταν από τις λαϊκές συνελεύσεις—απλοί πολίτες ψήφιζαν σε τεράστιες υπαίθριες συγκεντρώσεις. Αργότερα, οι αυτοκράτορες κράτησαν τη Σύγκλητο για το θεαθήναι, αλλά κυβερνούσαν με διατάγματα. Ο πραγματικός νόμος γραφόταν αλλού.
Πώς γιγαντώθηκε ο μύθος;
Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι ενίσχυαν την ψευδαίσθηση, και μεταγενέστεροι πολιτικοί, από την Αναγεννησιακή Ιταλία ως τις ΗΠΑ, παρουσίαζαν τη Σύγκλητο ως λίκνο της δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα, ήταν περισσότερο κλαμπ παρά δικαστήριο.
Οι αποφάσεις της Συγκλήτου ήταν τεχνικά συμβουλευτικές—η πραγματική εξουσία ανήκε στις λαϊκές συνελεύσεις, στους άρχοντες και, αργότερα, στους αυτοκράτορες. Ο μύθος της παντοδυναμίας της Συγκλήτου είναι μισή ρωμαϊκή προπαγάνδα, μισή νοσταλγία μεταγενέστερων πολιτικών.
