Η Πτώση της Ουεΐης και το Υπόγειο Τούνελ
Ένας Ρωμαίος στρατιώτης σύρθηκε μέσα από το αποχετευτικό μιας πόλης—και άνοιξε τις πύλες σε μια πολιορκία δέκα ετών.
Lucas Cranach the Elder — "Johann I (1468–1532), the Constant, Elector of Saxony" (1532–33), public domain
Αποχετευτικά, όχι ξίφη.
Δέκα ολόκληρα χρόνια και η Ρώμη δεν είχε καταφέρει να σπάσει τα χοντρά τείχη της Ουεΐης. Τότε, λέει ο θρύλος, μια μικρή ομάδα σύρθηκε μέσα από το ιερό αποχετευτικό της πόλης—βρωμιά κολλημένη στο δέρμα, πνιγμένοι στον μπαγιάτικο αέρα—και βγήκε μέσα στο ναό της Ήρας.
Η πόλη πέφτει από κάτω.
Σύρθηκαν ως τις πύλες, τσεκούρια στο χέρι. Ενώ η Ουεΐη γιόρταζε μια γιορτή, οι Ρωμαίοι ξεπετάχτηκαν, άνοιξαν τις πόρτες της πόλης στον στρατό τους. Ο Λίβιος περιγράφει χάος: η γιορτή έγινε σφαγή, αιώνες αντιπαλότητας τελείωσαν μέσα σε μια νύχτα.
Ευφυΐα ή ιεροσυλία;
Το να πάρεις μια πόλη από το αποχετευτικό δεν ήταν απλώς έξυπνο—ήταν και παραβίαση της καρδιάς της θρησκείας της Ουεΐης. Για τη Ρώμη, η εύνοια των θεών μετρούσε όσο και η νίκη. Μερικές φορές, οι πιο δύσκολες δόξες είναι και οι πιο βρώμικες.
Αντί να καταλάβει τα τείχη με τη βία, η Ρώμη νίκησε τον μεγάλο της αντίπαλο με πονηριά και βρωμιά: μια χούφτα άντρες, που γλίστρησαν σε ιερή υπόγεια δίοδο.
