Ρωμαϊκές Κλοποκρότες: Φαλλική Προστασία
Περπατάς σε ρωμαϊκό δρόμο και βλέπεις ένα χάλκινο πέος καρφωμένο στην πόρτα.

Jacopo della Quercia (Jacopo di Pietro d’Angelo di Guarnieri) — "Design Fragment for the Left Side of the 'Fonte Gaia' in Siena" (1415–16), public domain
Πέη στην Πόρτα—Ναι, Σοβαρά
Περπατάς σε ρωμαϊκό δρόμο και βλέπεις ένα χάλκινο πέος καρφωμένο στην εξώπορτα. Όχι φάρσα ή γκράφιτι—επίσημο κομμάτι της ασφάλειας και της τύχης του σπιτιού.
Αποτροπαϊκές Κλοποκρότες
Στην αρχαία Ρώμη, τα κρουστά της πόρτας συχνά είχαν σχήμα όρθιου φαλλού, μερικές φορές με φτερά ή πρόσωπο. Δεν τα θεωρούσαν άσεμνα—ήταν δυνατά σύμβολα για να διώχνουν το κακό και να φέρνουν καλοτυχία, τόσο συνηθισμένα που σώζονται ακόμα στα ερείπια της Πομπηίας.
Ξανακοίτα το κουδούνι σου
Για έναν Ρωμαίο, αυτή η εικόνα δεν ήταν σοκαριστική—ήταν προστασία. Και μας δείχνει πόσο διαφορετικές ήταν οι δικές τους ιδέες για τη δημόσια ευπρέπεια και την ασφάλεια του σπιτιού.
Στην αρχαία Ρώμη, τα κρουστά της πόρτας συχνά είχαν σχήμα όρθιου φαλλού—άλλοτε ρεαλιστικά, άλλοτε σχεδόν καρτουνίστικα. Δεν ήταν αστείο: ήταν αποτροπαϊκά σύμβολα για να διώχνουν το κακό και να φέρνουν τύχη. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει δεκάδες σε Πομπηία και Ηράκλειο, να χαμογελούν ακόμα στα ερείπια.