Στη Ρώμη η πετσέτα ήταν κοινή, όχι προσωπική
Σε ρωμαϊκό συμπόσιο, σκουπίζεις το στόμα σου—σε πετσέτα ήδη λεκιασμένη με το κρασί κάποιου άλλου.
Paul Flandrin — "The Imperial Palace on the Palatine, Rome title QS:P1476,en:"The Imperial Palace on the Palatine, Rome "label QS:Len,"The Imperial Palace on the Palatine, Rome "", Public domain
Σκουπίζοντας το στόμα στην ιστορία
Σε ρωμαϊκό τραπέζι, οι πετσέτες δεν ήταν ούτε μιας χρήσης ούτε προσφορά του οικοδεσπότη. Οι καλεσμένοι έρχονταν κρατώντας το δικό τους πανί—άλλοτε κεντημένο, άλλοτε ταλαιπωρημένο, πάντα έτοιμο για το χάος κρασιού και λαδιού.
Η υπόθεση της χαμένης πετσέτας
Το μοίρασμα ήταν φυσιολογικό, αλλά η κλοπή τέχνη. Ο Μαρτιάλης, ο Ρωμαίος ποιητής, παραπονιέται πως του έκλεβαν τις πετσέτες μπροστά στα μάτια του. Κάποιες ήταν τόσο λεπτοδουλεμένες, που γίνονταν μικροί θησαυροί—ενθύμιο ή σκάνδαλο, ανάλογα ποιος τις έπαιρνε.
Οι Ρωμαίοι έφερναν δικές τους πετσέτες στα γεύματα, αλλά ο οικοδεσπότης σπάνια έδινε καθαρές. Οι καλεσμένοι σκούπιζαν χέρια και πρόσωπο σε προσωπικά πανιά, που συχνά μοιράζονταν με διπλανούς. Μετά το φαγητό, δεν ήταν σπάνιο να εξαφανιστούν—κάποιοι τις έκλεβαν για ενθύμιο.