Πυθαγόρας και το Απαγορευμένο Χωράφι
Οι οπαδοί του Πυθαγόρα προτίμησαν να πεθάνουν παρά να περάσουν μέσα από ένα χωράφι με φασόλια.
Unknown — "Terracotta kernos (vase for multiple offerings)" (ca. 2300–1900 BCE), public domain
Θάνατος από φασόλια.
Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, οι οπαδοί του Πυθαγόρα δεν άγγιζαν, πόσο μάλλον έτρωγαν, κουκιά. Όταν η σέκτα τους δέχτηκε επίθεση, ο θρύλος λέει πως προτίμησαν να σφαγιαστούν παρά να διαφύγουν μέσα από ένα χωράφι με φασόλια.
Πίστη, ταμπού ή μυστικός κώδικας;
Ο λόγος παραμένει μυστήριο. Άλλοι λένε πως τα φασόλια έμοιαζαν με τις πύλες του Άδη, άλλοι πως προκαλούσαν παράξενα όνειρα. Ο Αριστοτέλης πίστευε πως είχε να κάνει με αγνότητα. Για τους Πυθαγόρειους, όμως, ακόμα και ένα βήμα πάνω σε φασόλι ήταν βήμα πολύ μακριά.
Μια κληρονομιά μυστηρίου.
Το ότι η κληρονομιά ενός φιλοσόφου περιλαμβάνει ένα λαχανικό-ταμπού είναι και παράλογο και αξέχαστο. Μας αφήνει να αναρωτιόμαστε: ποια κρυμμένη λογική—πίστη, φόβος ή αίνιγμα—χαράζει τα όρια που αρνούμαστε να διαβούμε;
Για τη σέκτα του Πυθαγόρα, ένα απλό φασόλι ήταν ιερό—και τόσο επικίνδυνο, που οι μαθητές του λέγεται πως διάλεξαν τον θάνατο αντί να πατήσουν μια φασολιά. Οι αρχαίες πηγές διαφωνούν: ήταν πίστη, τρέλα ή κάποια μυστική σοφία;
