Μισούσε όντως ο Πλάτων την Ποίηση;
Λένε πως ο Πλάτων έδιωξε τους ποιητές από την Πολιτεία του—ένας φιλόσοφος σε πόλεμο με την ποίηση. Αλλά μισούσε στ’ αλήθεια ο πατέρας της δυτικής φιλοσοφίας τον στίχο;
«Ο Πλάτων Μισούσε την Ποίηση»—Ή Μήπως Όχι;
Η Πολιτεία του Πλάτωνα διαβάζεται σαν απαγόρευση της ποίησης. Διάσημα προτείνει να εκδιωχθούν οι ποιητές από την ιδανική του πόλη επειδή «λένε επικίνδυνα παραμύθια». Για αιώνες, τον φαντάζονται ως τον απόλυτο χαλαστή, που κλείνει απ’ έξω τον Όμηρο και τη Σαπφώ.
Οι Φιλόσοφοι-Ποιητές που Αγάπησε ο Πλάτων
Οι διάλογοι του Πλάτωνα ξεχειλίζουν από μύθο, μεταφορά και ποιητικό ρυθμό. Κρίνει αυστηρά τους ποιητές που, κατά τη γνώμη του, παραπλανούν ή ξεσηκώνουν καταστροφικά πάθη. Ταυτόχρονα όμως ονειρεύεται μια αναμορφωμένη ποίηση—που αποκαλύπτει φιλοσοφική αλήθεια. Ζητά μάλιστα νέους ποιητές για να διαμορφώσουν την ψυχή της πόλης. Ο Πλάτων δεν μισούσε τον στίχο—ήθελε να τον ξαναφτιάξει.
Γιατί Έμεινε το «Απαγορευτικό»
Ο μύθος μάλλον επιβιώνει επειδή οι επικρίσεις του Πλάτωνα είναι δραματικές και ωμές. Μεταγενέστεροι επικριτές, από Ρωμαίους ηθικολόγους ως βικτωριανούς δασκάλους, χρησιμοποίησαν τα λόγια του για να δικαιολογήσουν τη δική τους καχυποψία απέναντι στην τέχνη. Αλλά αν διαβάσεις το Συμπόσιο ή τον Φαίδρο, βρίσκεις έναν φιλόσοφο μαγεμένο από τη δύναμη της ποίησης.
Οι διάλογοι του Πλάτωνα είναι γεμάτοι ποιητικές αναφορές. Κατακρίνει ορισμένα είδη ποίησης ως διαφθορά των ηθών, αλλά ταυτόχρονα υμνεί τον φιλόσοφο-ποιητή και ζητά νέα, καλύτερη ποίηση για την ιδανική του πόλη.
