Οι Γορδιανοί Αυτοκράτορες και το Στοίχημα της Γερουσίας
Μέσα σε ένα απόγευμα, η Γερουσία στήριξε δύο φρέσκους αυτοκράτορες—και τους είδε να πεθαίνουν μέσα σε μια βδομάδα.
Auguste Renoir — "Madame Georges Charpentier (Marguerite-Louise Lemonnier, 1848–1904) and Her Children, Georgette-Berthe (1872–1945) and Paul-Emile-Charles (1875–1895)" (1878), public domain
Πραξικόπημα με ταχύτητα τηλεγραφήματος
Η είδηση φτάνει αστραπιαία στη Ρώμη: ο λαός της Βόρειας Αφρικής επαναστάτησε, σκότωσε τον μισητό διοικητή και ανακήρυξε αυτοκράτορες τον Γορδιανό Α’ και τον γιο του. Η Γερουσία άρπαξε την ευκαιρία, ψηφίζοντας αμέσως υπέρ τους. Τα αγάλματα του παλιού τυράννου ξεριζώνονται από το Φόρουμ.
Μια βδομάδα ψεύτικης ελπίδας
Η εξουσία των Γορδιανών κράτησε μόλις είκοσι μία μέρες. Ένας αντίπαλος στρατηγός βαδίζει κατά της Καρχηδόνας και συντρίβει την εξέγερση. Ο Γορδιανός Β’ σκοτώνεται στη μάχη. Ο Γορδιανός Α’, γέρος πια, κρεμιέται όταν μαθαίνει τα νέα. Η Γερουσία παγιδεύεται—δεσμευμένη στην εξέγερση χωρίς αυτοκράτορες.
Η Γερουσία πληρώνει το τίμημα
Δεν υπήρχε επιστροφή. Το στοίχημα της Γερουσίας την ανάγκασε να παλέψει για την ίδια της τη ζωή, πυροδοτώντας έναν άγριο εμφύλιο. Για τη Ρώμη, ήταν υπενθύμιση: στις χειρότερες μέρες της Αυτοκρατορίας, οι άντρες με τη τόγα έπαιζαν με διακυβεύματα που συχνά τους κόστιζαν το κεφάλι.
Η Γερουσία προσπάθησε να ξεγελάσει έναν τύραννο ποντάροντας τα πάντα στους Γορδιανούς. Αντί για λύτρωση, το στοίχημα έφερε καταστροφή και αίμα—και έδειξε πόσο εύθραυστη ήταν η εξουσία στα πιο σκοτεινά χρόνια της Ρώμης.
