Μουσώνιος Ρούφος για τον αληθινό πλούτο
«He who is not contented with what he has, would not be contented with what he would like to have.» Ο Μουσώνιος Ρούφος, το εξόριστο σφυρί της Ρώμης, το λέει στα ελληνικά: «Ὁ μὴ ἀρκούμενος οἷς ἔχει, οὐδ’ ἂν ἔχῃ ἃ βούλεται, ἀρκέσει.»
Unknown — "Victory with Cornucopia (Chariot Attachment)" (40–68 CE), CC0
Αληθινός πλούτος, από τον πιο σκληρό Στωικό.
Ο Μουσώνιος Ρούφος, όπως καταγράφει ο Στοβαίος (Ανθολόγιο 4.33.26), έγραψε: «Ὁ μὴ ἀρκούμενος οἷς ἔχει, οὐδ’ ἂν ἔχῃ ἃ βούλεται, ἀρκέσει.» — «Όποιος δεν αρκείται σε όσα έχει, δεν θα αρκείται ούτε σε όσα θα ήθελε να έχει.» Η απληστία ποτέ δεν μένει νηστική.
Η ικανοποίηση είναι δεξιότητα.
Ο Μουσώνιος πίστευε ότι η πολυτέλεια χαλάει την ψυχή. Ευγνωμοσύνη δεν αποκτάς μαζεύοντας, αλλά ασκώντας εγκράτεια. Η αυτάρκεια, για εκείνον, είναι δύναμη — πανοπλία απέναντι σε κάθε επιθυμία και απώλεια. Οι πλουσιότεροι της Ρώμης, στα μάτια του, ήταν συχνά οι πιο φτωχοί.
Ο εξόριστος που γεννήθηκε για αυτό το μάθημα.
Ο Μουσώνιος εξορίστηκε περισσότερες φορές απ’ όσες αλλάζουμε δουλειά. Δίδαξε φιλοσοφία στα άκρα της αυτοκρατορίας, καλλιεργώντας μόνος του το φαγητό του, σχεδόν χωρίς περιουσία. Η ζωή του ήταν το επιχείρημά του: αν θες λιγότερα, τίποτα δεν μπορεί να σε αγγίξει.
Ο Μουσώνιος Ρούφος έβλεπε τους Ρωμαίους ευγενείς να κυνηγούν την πολυτέλεια από εξορία σε εξορία. Για εκείνον, η ικανοποίηση ήταν μυς — αν δεν τον γυμνάζεις, κανένα χρυσάφι δεν γεμίζει το κενό. Το μάθημά του χτυπά πιο δυνατά σε έναν κόσμο που πάντα θέλει περισσότερα.
