Μουσώνιος Ρούφος για τον Πλούτο και τον Χαρακτήρα
«Πλουσιώτατός ἐστιν ὁ ἀπὸ τοῦ ἐλαχίστου ἀρκούμενος.» — Ο Μουσώνιος Ρούφος, χτυπημένος από εξορίες, βάζει μια σκληρή γραμμή στο τι μετράει πραγματικά ως πλούτος.
Ο πιο απλός πλούτος, στα ελληνικά.
Ο Μουσώνιος Ρούφος, όπως διασώζει ο Στοβαίος (Ανθολόγιο 3.17.30), λέει: «Πλουσιώτατός ἐστιν ὁ ἀπὸ τοῦ ἐλαχίστου ἀρκούμενος.» — «Πλουσιότερος είναι όποιος αρκείται στα λιγότερα.» Δεν ήταν θεωρία του καναπέ. Ο Μουσώνιος έχασε πατρίδα, περιουσία και επάγγελμα—και πάλι θεωρούσε τον εαυτό του πλούσιο.
Γιατί το λιγότερο είναι περισσότερο για έναν Στωικό.
Για τον Μουσώνιο, πλούτος δεν ήταν τα νομίσματα ή τα σπίτια, αλλά η κυριαρχία στις ανάγκες. Όποιος χρειάζεται λίγα είναι άτρωτος: φωτιά, εξορία ή η τύχη δεν τον αγγίζουν. Αυτή η άποψη ανατρέπει τα ρωμαϊκά παιχνίδια κύρους—και ακόμα τσούζει όποιον μετράει την αξία του με το μέγεθος του μισθού.
Ο φιλόσοφος της εξορίας.
Διωγμένος από τη Ρώμη πολλές φορές για το θάρρος της γνώμης του, ο Μουσώνιος δίδασκε σε τόπους ξεχασμένους από τον άνεμο. Φτωχός σε υπάρχοντα, επέμενε πως ο πλούτος μετριέται στην ηρεμία του νου, όχι στα ακίνητα. Αυτό ήταν το μυστικό του—η φτώχεια του ήταν το οχυρό του.
Ο Μουσώνιος Ρούφος έχασε περιουσίες και ελευθερία, αλλά κράτησε αυτή την αρχή: πλούτος δεν είναι ό,τι μπορείς να αγοράσεις, αλλά ό,τι μπορείς να στερηθείς. Αν δεν μπορείς να αρκεστείς στα λίγα, κανένα κέρδος δεν θα σου φτάσει.
