Ο Μάρκος Αυρήλιος και η Πανώλη των Αντωνίνων
Ο αυτοκράτορας γράφει τις διαλογιστικές του σκέψεις ενώ τα πτώματα στοιβάζονται έξω από τη σκηνή του.
Unknown — "Marble Statue Group of the Three Graces" (2nd century CE), public domain
Πόλεμος σε δύο μέτωπα.
Το 166 μ.Χ., ενώ οι λεγεώνες της Ρώμης βυθίζονταν στα δάση της Γερμανίας, ένας νέος εχθρός παραμόνευε στα στρατόπεδα: η πανώλη. Ο Μάρκος Αυρήλιος έστησε τη σκηνή του μέσα στη λάσπη, εκδίδοντας διαταγές ενώ οι άρρωστοι βογκούσαν γύρω του. Η αρρώστια σκότωνε τους στρατιώτες πιο γρήγορα κι από τα βέλη του εχθρού.
Φιλοσοφία με κερί και καραντίνα.
Ο Μάρκος Αυρήλιος, αυτοκράτορας-φιλόσοφος, έγραφε τις Διαλογισμοί του ενώ η Πανώλη των Αντωνίνων σάρωνε από τα μέτωπα μέχρι τη Ρώμη. Οι αρχαίες πηγές μιλούν για εκατομμύρια νεκρούς—τόσες πολλές κηδείες που η κοινωνία έμοιαζε να κλονίζεται. Κι όμως, ο Μάρκος έμεινε στη θέση του, αρνούμενος να δραπετεύσει από τον τρόμο.
Λόγια ενάντια στο σκοτάδι.
Δεν εγκατέλειψε ποτέ την πρωτεύουσα, ούτε τον στρατό του. Η στωική φιλοσοφία έγινε επιβίωση. Τα λόγια που έγραψε με τον θάνατο να τον ζώνει, διαβάζονται ακόμα σήμερα—σε πολύ πιο ήσυχα δωμάτια.
Ο Μάρκος Αυρήλιος οδήγησε τη Ρώμη μέσα από μια πανώλη που θέρισε εκατομμύρια—γράφοντας μερικά από τα πιο διάσημα λόγια του υπό το φως του κεριού, με τον θάνατο να τον περικυκλώνει.
