Μαικήνας, Προστάτης της Ιδιοφυΐας
Δεν πάτησε ποτέ σε πεδίο μάχης, αλλά ξανάγραψε τη ρωμαϊκή ιστορία ξαπλωμένος στον καναπέ, με κρασί στο χέρι.

Salvator Rosa — "The Dream of Aeneas" (1660–65), public domain
Δύναμη με Πιτζάμες
Δεν πάτησε ποτέ σε πεδίο μάχης, αλλά ξανάγραψε τη ρωμαϊκή ιστορία ξαπλωμένος στον καναπέ, με κρασί στο χέρι. Ο Μαικήνας διαμόρφωσε την εποχή του όχι με τη βία, αλλά με προσκλήσεις—μαζεύοντας ποιητές στον κύκλο του, κανονίζοντας γάμους και συνθήκες τόσο άνετα όσο ένας οικοδεσπότης διαλέγει το επόμενο πιάτο.
Ο Αρχιτέκτονας της Αυγουστείας Εποχής
Η Χρυσή Εποχή της ρωμαϊκής λογοτεχνίας δεν γεννήθηκε σε συνεδρίαση της Συγκλήτου—ανθίστηκε στον κήπο του Μαικήνα, ανάμεσα σε μαξιλάρια και συζητήσεις. Χρηματοδοτώντας τον Βιργίλιο και τον Οράτιο, έκανε την τέχνη πολιτική, έκανε τις νίκες της Ρώμης τραγούδι και τις πληγές της ποίηση. Χωρίς τον Μαικήνα, δεν υπάρχει Αινειάδα, ούτε ωδές του Ορατίου—καμία ιστορία για να πιστέψει η αυτοκρατορία στον εαυτό της.
Κληρονομιά Γραμμένη με Λόγια Άλλων
Η δική του ποίηση ξεχάστηκε, αλλά η προστασία του όρισε τη φωνή της Ρώμης για αιώνες. Απέδειξε πως μερικές φορές, η πιο διαρκής εξουσία χαρίζεται με ένα νεύμα, ένα πουγκί και την τέλεια πρόποση στο δείπνο.
Ο Μαικήνας έκανε την προστασία των ταλέντων αυτοκρατορική τέχνη. Χρηματοδότησε τον Βιργίλιο και τον Οράτιο, διέλυε αντιπάλους με κουτσομπολιό και τάιζε τον Αύγουστο με συμβουλές και ποίηση. Ο πολιτισμός της Ρώμης—η λογοτεχνία, η αυτοεικόνα της—χρωστάει περισσότερα στα δείπνα του παρά σε κάθε ξίφος στρατηγού.