Λεοκράτης: Ο Άνθρωπος που Έφυγε από τον Μαραθώνα
Ο Λεοκράτης γλίστρησε μέσα από το χάος του Μαραθώνα, μπήκε σε πλοίο και το έσκασε—κατευθείαν έξω από την Ελλάδα.
Salvator Rosa — "Self-Portrait" (ca. 1647), public domain
Ένας Αθηναίος εξαφανίστηκε στον Μαραθώνα.
Καθώς οι Πέρσες αποβιβάζονταν στον Μαραθώνα, κάθε Αθηναίος ικανός για μάχη καλείται στη γραμμή. Όχι όμως ο Λεοκράτης. Γλιστράει μέσα στη σύγχυση, επιβιβάζεται σε πλοίο και φεύγει για τη Ρόδο. Η πόλη παρακολουθεί καθώς διαδίδεται η είδηση—ένας άντρας λιποτάκτησε, ακριβώς τη στιγμή που η μοίρα κρεμόταν από μια κλωστή.
Χρόνια μετά, η Αθήνα τον κυνηγά.
Ο Λεοκράτης έμεινε μακριά για χρόνια. Όταν επέστρεψε, η Αθήνα τον δικάζει ερήμην. Η κατηγορία; Όχι προδοσία, αλλά λιποταξία—εγκατέλειψε την πόλη του όταν χρειάστηκε θάρρος. Τον καταδίκασαν, κάνοντας το όνομά του συνώνυμο της δειλίας.
Το να τρέχεις στοιχειώνει περισσότερο από το να πέφτεις.
Στη μνήμη των Ελλήνων, ο θάνατος στη μάχη ήταν τιμή—η φυγή έμενε ως πληγή. Ο Λεοκράτης έμεινε στη μνήμη όχι τόσο για το έγκλημά του, όσο για την άρνηση της Αθήνας να ξεχάσει.
Ενώ άλλοι έγιναν θρύλοι πολεμώντας τους Πέρσες, ο Λεοκράτης διάλεξε την εξορία αντί για τη μάχη. Χρόνια αργότερα, η Αθήνα δικάζει το φάντασμά του—για δειλία τόσο διαβόητη που αντήχησε και μετά τον πόλεμο.
