Κλωδία, η Δίκη του Δηλητηρίου και το Σόου του Κικέρωνα
Σε ένα κατάμεστο ρωμαϊκό δικαστήριο, η Κλωδία κατηγορείται ότι δηλητηρίασε τον εραστή της—ενώ το πλήθος περιμένει τον Κικέρωνα να κατασπαράξει τη φήμη της.

Δηλητήριο και πολιτική.
Το 56 π.Χ., ο Κέλιος Ρούφος—πρώην εραστής της Κλωδίας—κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να τη σκοτώσει. Η υπόθεση έγινε σάλος: η πραγματική δίκη ήταν για την ίδια την Κλωδία, διάσημη για το πνεύμα της και τις φήμες για ερωτικές περιπέτειες. Η αίθουσα έβραζε από ψιθύρους και προσμονή.
Ο Κικέρωνας επιτίθεται, το πλήθος απολαμβάνει.
Ο Κικέρωνας, υπερασπίζοντας τον Κέλιο, εξαπέλυσε τα πιο αιχμηρά του βέλη—ζωγραφίζοντας την Κλωδία ως άγρια, δολοπλόκα «Μέδουσα του Παλατίνου». Δεν απέδειξε τίποτα, αλλά την έκανε διαβόητη. Στη Ρώμη, η φήμη μπορούσε να σκοτώσει πιο γρήγορα κι από δηλητήριο.
Το τίμημα της δημόσιας ζωής.
Η ετυμηγορία; Ο Κέλιος αθωώθηκε. Το όνομα της Κλωδίας βούλιαξε στη λάσπη. Μερικές φορές στη Ρώμη, το να χάσεις μια δίκη σήμαινε να χάσεις και την ιστορία σου—και τελικά, η Ιστορία θυμάται τη φωνή που ακούστηκε πιο δυνατά.
Η δίκη της Κλωδίας έγινε πεδίο μάχης για την ελίτ της Ρώμης, με τον Κικέρωνα να τη μετατρέπει σε σύμβολο σκανδάλου—είτε ήταν ένοχη είτε όχι.