Κικέρων και η Συνωμοσία του Κατιλίνα
Στον παγωμένο χειμώνα του 63 π.Χ., ο Κικέρων ανεβαίνει τα σκαλιά της Συγκλήτου—ξέροντας πως δολοφόνοι βρίσκονται ήδη μέσα.
Unknown — "Opaque blue glass oval engraved gem" (1st century BCE), public domain
Δολοφόνοι στη Σύγκλητο.
Νοέμβριος, 63 π.Χ. Ο Κικέρων, ύπατος, μαθαίνει πως ο Λούκιος Σέργιος Κατιλίνας σχεδιάζει να σκοτώσει τους μισούς συγκλητικούς και να αρπάξει τη Ρώμη με τη βία. Με το χάραμα, ο Κικέρων μιλά στη Σύγκλητο, στον Ναό του Διός. Ο Κατιλίνας κάθεται μπροστά—με φήμες για στιλέτο κάτω από τον μανδύα.
Ονομάζει τον προδότη—δυνατά.
Ο Κικέρων κάνει αυτό που λίγοι τολμούν. Κατονομάζει τον Κατιλίνα, ξεσκεπάζοντας τη συνωμοσία με έναν κεραυνοβόλο λόγο: «Έως πότε, Κατιλίνα, θα καταχράσαι την υπομονή μας;» Οι συγκλητικοί παγώνουν. Ο Κατιλίνας φεύγει οργισμένος, βγαίνοντας στη σκοτεινή Ρώμη για να ενωθεί με τον στρατό των στασιαστών.
Γεννιέται ένα επικίνδυνο προηγούμενο.
Η αποκάλυψη της συνωμοσίας από τον Κικέρωνα ηλεκτρίζει τη Ρώμη. Η Σύγκλητος, παρασυρμένη από τον φόβο, διατάζει εκτελέσεις υπόπτων χωρίς δίκη. Χρόνια αργότερα, αυτή η παραβίαση του νόμου θα γυρίσει να στοιχειώσει τον ίδιο τον Κικέρωνα.
Το ρίσκο του Κικέρωνα αποκάλυψε μια συνωμοσία στην καρδιά της Ρώμης. Οι λόγοι του έσωσαν για λίγο τη Δημοκρατία, αλλά άνοιξαν έναν δρόμο που θα στοίχειωνε τη Ρώμη για γενιές.
