Κάτων ο Νεότερος για την Τιμή
«Μάλλον θα ήθελα να αναρωτιούνται οι άνθρωποι γιατί δεν έχω άγαλμα, παρά γιατί έχω.» — Ο Κάτων ο Νεότερος προτιμούσε να τον ξεχάσουν παρά να τον τιμήσουν για λάθος λόγους.
Unknown — "Idealized Head" (50 BCE–100 CE), CC0
Κληρονομιά ταπεινότητας.
Ο Πλούταρχος, στη Βιογραφία του Κάτωνα του Νεότερου (κεφ. 19), καταγράφει: «Μᾶλλόν μοι βούλομαι ζητεῖν ἀνθρώπους διὰ τί οὐκ ἔχω ἄγαλμα ἢ διὰ τί ἔχω.» — «Μάλλον θα ήθελα να αναρωτιούνται οι άνθρωποι γιατί δεν έχω άγαλμα, παρά γιατί έχω.» Ο Κάτων ζούσε με αρχές, όχι για το χειροκρότημα.
Γιατί ο Κάτων έλεγε όχι στη δόξα.
Ο Κάτων ήταν ο βράχος στη θύελλα της Ρώμης—πεισματάρης, αδιάφθορος, σχεδόν αμετακίνητος. Για εκείνον, η φήμη χωρίς αρετή ήταν σάπιο ξύλο κάτω από χρυσό περίβλημα. Τα αγάλματα αγοράζονταν. Ο χαρακτήρας δεν ήταν προς πώληση.
Η ενοχλητική συνείδηση του Κάτωνα.
Φορούσε απλά ρούχα, περπατούσε ξυπόλυτος στη Σύγκλητο και αρνιόταν δωροδοκίες ενώ ο εμφύλιος μαινόταν. Ο Κάτων έχασε κάθε πολιτικό παιχνίδι—αλλά κέρδισε φήμη τόσο σκληρή που ούτε ο Καίσαρας δεν μπόρεσε να τη σβήσει. Η ταπεινότητα, καμιά φορά, ζει περισσότερο κι από το μάρμαρο.
Η πεισματική ακεραιότητα του Κάτωνα ενέπνεε και εξόργιζε τη Ρώμη. Ήταν ο σπάνιος πολιτικός που φοβόταν τις τιμές περισσότερο από τη ντροπή.
