Κατιλίνας: Ο Τελευταίος Τζογαδόρος του Ρωμαϊκού Χάους
Ο Κατιλίνας στέκεται μπροστά στη Σύγκλητο της Ρώμης—με το πρόσωπο σκληρό, τους εχθρούς να ψιθυρίζουν και τους φίλους να εξαφανίζονται ώρα με την ώρα.
Απέναντι στη Σύγκλητο
Ο Κατιλίνας στέκεται στη Σύγκλητο, περικυκλωμένος από κάθε συγκλητικό που κάποτε φοβήθηκε το όνομά του. Η φωνή του Κικέρωνα σκίζει την αίθουσα, τον κατηγορεί ότι σχεδιάζει την καταστροφή της Ρώμης. Ο Κατιλίνας δεν το αρνείται—τους προκαλεί να τον σταματήσουν.
Υπόσχεση καταστροφής—ή επανάστασης
Χωρίς συμμάχους πια, ο Κατιλίνας ήταν κάτι παραπάνω από εγκληματίας· ήταν σύμπτωμα. Οι φτωχοί της Ρώμης, πνιγμένοι στα χρέη, τον έβλεπαν ως τελευταία ελπίδα. Οι πλούσιοι έβλεπαν μόνο φωτιά και χάος. Η συνωμοσία απέτυχε, αλλά ο φόβος έμεινε—η ρωμαϊκή πολιτική δεν θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια.
Από απόβλητος, θρύλος
Ο Κατιλίνας δεν έζησε για να δει αν θα τον θυμούνται ως προδότη ή μάρτυρα. Αιώνες μετά, όμως, η εξέγερσή του αντηχεί κάθε φορά που ένας απελπισμένος προσπαθεί να κάψει το παλιό σύστημα.
Ευγενής στην καταγωγή, ο Κατιλίνας υποσχέθηκε να διαγράψει χρέη, να ελευθερώσει δούλους και να ανατρέψει τα πάντα. Καθώς η Σύγκλητος τον κοιτάζει με παγωμένα μάτια, δεν το βάζει στα πόδια—προσπαθεί, για τελευταία φορά, να τους πείσει να τον ακολουθήσουν. Αποτυγχάνει. Ο Κατιλίνας βγαίνει από την πόλη και μπαίνει στον θρύλο, οδηγώντας μια καταδικασμένη εξέγερση στα παγωμένα χωράφια της Ετρουρίας.
