Επίκτητος για την επείγουσα ανάγκη του τώρα
«Οὐδεὶς δύναται ἀναβάλλεσθαι τὸ ζῆν εἰς αὔριον.» Ο Επίκτητος, στα ελληνικά, ρίχνει κρύο νερό σε κάθε σχέδιο για «νέα αρχή από Δευτέρα».
Tanner (Capt), War Office official photographer — "Allied Forces in Rome, June 1944 TR1851", Public domain
Μια φράση που δεν χαρίζεται.
Ο Επίκτητος, στις Διατριβές (Βιβλίο Β', κεφ. 14), λέει: «Οὐδεὶς δύναται ἀναβάλλεσθαι τὸ ζῆν εἰς αὔριον.» — «Κανείς δεν μπορεί να αναβάλει το να ζήσει για αύριο.» Το πέταξε στους μαθητές που ονειρεύονταν ένα «καλύτερο» μέλλον—και έχαναν το παρόν.
Ο Επίκτητος και η επείγουσα αλυσίδα.
Για τον Επίκτητο, η φιλοσοφία δεν ήταν χόμπι. Γεννημένος δούλος, κάθε μέρα μπορούσε να του αφαιρεθεί. Το μήνυμά του: δεν σου ανήκει το αύριο, μόνο το τώρα. Αν περιμένεις τις τέλειες συνθήκες, θα περιμένεις για πάντα—ξεκίνα εκεί που στέκεσαι.
Δεν άφησε ποτέ την αυγή να πάει χαμένη.
Ο Επίκτητος δίδασκε σε ένα άδειο δωμάτιο, με μόλις έναν μανδύα για όλη του την περιουσία. Κι όμως, τα λόγια του αντηχούν: Η καλή ζωή δεν είναι μελλοντικό σχέδιο, είναι πράξη του παρόντος. Μην αναβάλεις τίποτα, ούτε ένα βήμα.
Ο Επίκτητος δεν είχε ποτέ την πολυτέλεια της αναβολής—γεννημένος δούλος, ζούσε σαν κάθε μέρα να ήταν η τελευταία. Τα λόγια του είναι πρώτα χαστούκι, μετά πρόκληση: ζήσε τώρα, όχι αργότερα.
