Σουρώνοντας το Ίζημα: Το Ελληνικό Κρασί Ήταν Πλήρες Εκπλήξεων
Ένα ελληνικό συμπόσιο μπορεί να ξεκινούσε με αίνιγμα στο ποτήρι σου—κρασί γεμάτο κλαδάκια, φλούδες και ακόμα και κομμάτια ρετσίνι, εκτός αν είχες χάλκινο σουρωτήρι.
Unknown — "Silver fibula (fibula)" (5th–4th century BCE), public domain
Τι επέπλεε στο κρασί σου;
Σε ένα ελληνικό συμπόσιο μπορούσες να βρεις κρασί με φύλλα, φλούδες και ρετσίνι να επιπλέουν. Χωρίς σουρωτήρι, ήσουν άτυχος.
Χάλκινα σουρωτήρια για τους εκλεκτούς
Για να αποφύγεις το τραγανό γουλιά, οι Έλληνες έχυναν το κρασί μέσα από λεπτά χάλκινα σουρωτήρια—μερικά πανέμορφα διακοσμημένα. Το ίζημα στον πάτο ήταν τόσο πηχτό που το έτρωγες με κουτάλι αν το παρέλειπες.
Το κρασί στην κλασική Ελλάδα σπάνια ήταν διάφανο. Το ανακάτευαν από ζυμωμένο πολτό σταφυλιών, το αραίωναν με νερό και το σούρωναν σε κύπελλα με ειδικά χάλκινα σουρωτήρια. Μερικά είχαν πάνω τους σκηνές του Διονύσου. Το ίζημα στον πάτο; Αν ξέχναγες το σουρωτήρι, έπινες λάσπη.
