Αλκιβιάδης και ο ακρωτηριασμός των Ερμών
Τα αγάλματα της Αθήνας ξύπνησαν χωρίς μύτες, γεννητικά όργανα ή πρόσωπα—λαξευμένα σε μια νύχτα χάους.
David — "The Death of Socrates" (1787), public domain
Μια νύχτα με σπασμένα πρόσωπα.
Την παραμονή της σικελικής εκστρατείας, βάνδαλοι σάρωσαν την Αθήνα, κόβοντας τα πέτρινα πρόσωπα από εκατοντάδες ιερές Ερμές—τετράγωνες στήλες με γενειοφόρα κεφάλια και όρθια γεννητικά όργανα. Ήταν μια πανδημοτική ιεροσυλία, αδύνατο να περάσει απαρατήρητη το ξημέρωμα.
Η παράνοια κυριεύει την Αθήνα.
Ο πανικός διαπέρασε την πόλη. Ο ακρωτηριασμός φάνηκε σαν οιωνός—σημάδι πως κάποιος υπονόμευε την Αθήνα από μέσα. Οι υποψίες έπεσαν βαριά στον Αλκιβιάδη, τον πιο λαμπερό (και διχαστικό) στρατηγό της πόλης. Οι αντίπαλοί του τον κατηγόρησαν πως γελούσε με τους θεούς, και ξαφνικά η διοίκησή του—και η ζωή του—κρεμόταν από μια κλωστή.
Εξορία, όχι δόξα.
Καθώς τον καλούσαν πίσω για να δικαστεί στη μέση της εκστρατείας, ο Αλκιβιάδης εξαφανίστηκε—και αυτομόλησε στη Σπάρτη. Ο άνθρωπος που έπρεπε να κατακτήσει τη Σικελία, βοήθησε τελικά να συντριβεί η ίδια του η πόλη. Όλα εξαιτίας μιας νύχτας με σπασμένη πέτρα και σπασμένη εμπιστοσύνη.
Το σοκ της πόλης έγινε παράνοια. Ο Αλκιβιάδης, έτοιμος να ηγηθεί της μεγαλύτερης εκστρατείας της ζωής του, βρέθηκε ξαφνικά κατηγορούμενος για ιεροσυλία και εξορίστηκε—αλλάζοντας τη μοίρα της αθηναϊκής αυτοκρατορίας.
