Ο Αλκιβιάδης Ξεμπροστιάζει τον Σωκράτη
«Είναι σαν τα αγάλματα του Σειληνού...» — ο Αλκιβιάδης, στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, συγκρίνει τον Σωκράτη με έναν κοροϊδευτικό, άσχημο σάτυρο.
Άσχημος έξω, χρυσός μέσα
Στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, ο Αλκιβιάδης εισβάλλει μεθυσμένος και λέει: «Είναι σαν τα αγάλματα του Σειληνού που βλέπετε στα εργαστήρια, που κρατούν αυλούς ή φλογέρες· αλλά αν τα ανοίξεις, μέσα έχουν αγάλματα θεών.» (Συμπόσιο, 215b). Ο Σωκράτης έμοιαζε γελοίος, λέει ο Αλκιβιάδης, αλλά το μυαλό του ήταν κρυμμένος θησαυρός.
Ο πόθος συναντά τη φιλοσοφία
Ο Αλκιβιάδης λέει στους ακροατές του: δοκίμασε κάθε κόλπο για να κατακτήσει τον Σωκράτη—και απέτυχε. Ο λόγος του είναι μισός προσβολή, μισός εξομολόγηση, μισός φόρος τιμής. Είναι ο πιο μπερδεμένος έπαινος που πήρε ποτέ ο Σωκράτης, και ο μόνος που ξεκινά με αστείο για σάτυρους.
Ο Αλκιβιάδης προσπάθησε να σαγηνεύσει τον Σωκράτη. Αντί γι’ αυτό, κατέληξε να κάνει τον πιο παράξενο ερωτικό λόγο της ελληνικής γραμματείας.
