Αλκιβιάδης: Από εξόριστος, σωτήρας
Ο στόλος ήταν παγιδευμένος. Τότε η Αθήνα έκανε το αδιανόητο—κάλεσε πίσω τον άνθρωπο που τον έλεγαν προδότη, πειρασμό και μαγνήτη σκανδάλων.
Baltimore Painter — "Terracotta volute-krater (mixing bowl)" (ca. 330–310 BCE), public domain
Αθήνα σε απόγνωση, Αλκιβιάδης εξόριστος.
Το 411 π.Χ., το ναυτικό της Αθήνας ήταν εγκλωβισμένο από τους Σπαρτιάτες στη Σάμο. Ο καλύτερος στρατηγός τους, ο Αλκιβιάδης, ήταν εξόριστος—κατηγορούμενος για ασέβεια, συνωμοσίες και αμέτρητες ερωτικές περιπέτειες. Κι όμως, όταν όλα τα άλλα απέτυχαν, οι στρατηγοί τον κάλεσαν πίσω, ελπίζοντας ότι θα κάνει αυτό που κανείς άλλος δεν μπορούσε.
Λύτρωση στη θάλασσα.
Ο Αλκιβιάδης επέστρεψε θριαμβευτικά, ανασυγκρότησε τον στόλο και νίκησε τους Σπαρτιάτες σε μια σειρά από μάχες. Επέστρεψε στην Αθήνα δοξασμένος, στεφανωμένος, με το πλήθος να ζητωκραυγάζει λες και είχε ξεχάσει τα πάντα. Ο Θουκυδίδης υπαινίσσεται πως κανείς δεν πίστευε πραγματικά αυτή την αλλαγή καρδιάς.
Ήρωας—ή κίνδυνος;
Η επάνοδος του Αλκιβιάδη δεν κράτησε. Οι παλιοί του εχθροί ψιθύριζαν, η απρόβλεπτη εκκλησία του δήμου άλλαξε γνώμη, και σύντομα βρέθηκε ξανά στην εξορία—απόδειξη πως στην αθηναϊκή πολιτική, ο ήρωας της μιας εβδομάδας είναι ο εξόριστος της επόμενης.
Η επιστροφή του Αλκιβιάδη άλλαξε το παιχνίδι στον πόλεμο και απέδειξε πως στην Αθήνα, η φήμη μπορεί να καταστραφεί και να σωθεί μέσα σε ένα βράδυ.
