Έτρωγαν όλοι οι Ρωμαίοι ξαπλωμένοι;
Σκέφτεσαι κάθε ρωμαϊκό συμπόσιο: καλεσμένοι απλωμένοι σε ανάκλιντρα, σταφύλια και κρασί, πάντα ξαπλωμένοι. Αλλά οι περισσότεροι Ρωμαίοι έτρωγαν καθιστοί—τα ανάκλιντρα ήταν για τους πλούσιους, και ούτε καν σε κάθε γεύμα.
Duruy, Victor, 1811-1894 — "Gladiators - wall painting in Pompei, in History of Rome and of the Roman people(1883) (14803382033)", No restrictions
Ανάκλιντρα για όλους;
Φαντάσου ένα ρωμαϊκό δείπνο: όλοι ξαπλωμένοι, οι τόγες να γλιστρούν από τους ώμους, σταφύλια και πιάτα να κυλούν. Οι ταινίες το πουλάνε γερά—κάθε ρωμαϊκό γεύμα πάνω σε ανάκλιντρο, μισοξαπλωμένοι, μισοτρώγοντας. Φαίνεται εμβληματικό, αναπόφευκτο.
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι κάθονταν σε σκαμνιά.
Το διάσημο τρικλίνιο—τρία ανάκλιντρα γύρω από ένα τραπέζι—ήταν το έπιπλο δείπνου των πλουσίων. Για τους περισσότερους Ρωμαίους, το φαγητό σήμαινε ξύλινα σκαμνιά ή πάγκους, απλά τραπέζια και ίσια πλάτη. Ακόμα και για τους προνομιούχους, το ξάπλωμα ήταν για τα μεγάλα δείπνα και τους εκλεκτούς καλεσμένους—όχι για πρωινό ή μεσημεριανό.
Πώς διαδόθηκε ο μύθος;
Εντυπωσιακές τοιχογραφίες από την Πομπηία και τα κείμενα των πλουσίων, όπως ο Σενέκας, τροφοδότησαν τον μύθο—προβάλλοντας τα ανάκλιντρα ως «το» ρωμαϊκό στιλ. Αλλά η αρχαιολογία λέει μια πιο ήσυχη ιστορία: το να τρως καθιστός ήταν ο κανόνας για σχεδόν όλους.
Το διάσημο ρωμαϊκό τρικλίνιο—το ανάκλιντρο του συμποσίου—ήταν πολυτέλεια για τους πολύ πλούσιους, και συνήθως μόνο για το δείπνο. Η αρχαιολογία δείχνει ότι οι περισσότεροι Ρωμαίοι κάθονταν σε σκαμνιά ή πάγκους σε απλά τραπέζια. Το να τρως ξαπλωμένος ήταν επίδειξη, όχι κανόνας.