Ήταν οι Σπαρτιάτες Πραγματικά Ασκητικοί;
Τους φαντάζεσαι με τραχιές χλαμύδες, να περιφρονούν κάθε τι μαλακό ή πολυτελές. Όλα τα καλούδια απαγορευμένα, σωστά;
David — "The Death of Socrates" (1787), public domain
Ο μύθος της σπαρτιατικής αυστηρότητας.
Οι Σπαρτιάτες φορούσαν τραχιές κόκκινες χλαμύδες, έτρωγαν μαύρο ζωμό και ζούσαν σε γυμνά δωμάτια—χωρίς τέχνη, χωρίς πολυτελή ρούχα, χωρίς καλοπέραση. Τα σχολικά βιβλία και οι ταινίες παρουσιάζουν τη Σπάρτη σαν κοινωνία αλλεργική στην απόλαυση.
Κρυφές πολυτέλειες πίσω από κλειστές πόρτες.
Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει εισαγόμενα κεραμικά, λεπτά κοσμήματα και πορφυρά υφάσματα σε σπαρτιατικούς τάφους. Αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Αλκμάν περιγράφουν ελίτ Σπαρτιάτες να γλεντούν με πλούσια φαγητά και να χρησιμοποιούν ελεφαντοστέινα χτένια. Ο νόμος κατά της πολυτέλειας ήταν αληθινός—αλλά το ίδιο και η μυστική λατρεία στα ωραία πράγματα.
Ένας μύθος που έφτιαξαν εχθροί και θαυμαστές.
Οι Αθηναίοι λάτρευαν να υπερβάλλουν για τη σπαρτιατική λιτότητα, κάνοντάς την πολιτικό σύμβολο. Οι σύγχρονες αφηγήσεις το τερμάτισαν, αγνοώντας τη διακριτική απόλαυση που κρυβόταν μπροστά στα μάτια όλων.
Αν και ο σπαρτιατικός νόμος απέτρεπε την επίδειξη πλούτου, οι ελίτ έφερναν ακριβά πορφυρά υφάσματα και φίνα σκεύη—μερικές φορές ξοδεύοντας περισσότερα κι από τους Αθηναίους. Η απαγόρευση της επίδειξης απλώς έκανε την πολυτέλεια πιο μυστική.
