Αρχαία Ρωμαϊκή Οδοντοπροσθετική
Αρχαιολόγοι βρήκαν ψεύτικα δόντια—σκαλισμένα από ελεφαντόδοντο—δεμένα σε ρωμαϊκά σαγόνια.
Unknown — "Wall painting on black ground: Aedicula with small landscape, from the imperial villa at Boscotrecase" (last decade of the 1st century BCE), public domain
Ελεφαντόδοντα στο ρωμαϊκό στόμα
Αρχαιολόγοι έχουν βρει ρωμαϊκούς σκελετούς με οδοντικές γέφυρες. Μερικοί, όπως μια γνάθος στη Santa Maria Capua Vetere, είχαν δόντια από ελεφαντόδοντο δεμένα με στριφτό χρυσό. Όχι μόνο για τους πλούσιους, αλλά για όποιον μπορούσε να κρύψει το κενό.
Αρχαία οδοντιατρική, απρόσμενα εξελιγμένη
Αυτές οι προσθέσεις δεν ήταν διακοσμητικές—ήταν λειτουργικές, βοηθώντας στην ομιλία και το μάσημα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος γράφει για ανθρώπους που «αντικαθιστούν τα δόντια τους» με κόκαλο ή ελεφαντόδοντο. Δεν ήταν άνετο, αλλά έδειχνε την αποφασιστικότητα του Ρωμαίου να διατηρήσει το φαίνεσθαι.
Ένα χαμόγελο με μυστικά
Την επόμενη φορά που σκέφτεσαι τους αρχαίους Ρωμαίους, φαντάσου κάποιον να χαμογελά—μισό φυσικό, μισό εισαγόμενο από ελέφαντα. Η ματαιοδοξία και η καινοτομία έχουν βαθιές ρίζες, ακόμα και στο στόμα.
Πολύ πριν τη σύγχρονη οδοντιατρική, κάποιοι Ρωμαίοι φορούσαν γέφυρες από χρυσό σύρμα και ελεφαντόδοντο, κρυμμένες πίσω από ένα εξασκημένο χαμόγελο.
