Φως τη Νύχτα με Λάδι Σαρδέλας
Η μυρωδιά του ρωμαϊκού δείπνου έμενε στο σκοτάδι—όχι από τα αποφάγια, αλλά από το λυχνάρι με λάδι ψαριού δίπλα στο κρεβάτι.
Unknown — "Cameo: Julio-Claudian Imperial Portrait" (30 BCE–54 CE), CC0
Οι Ρωμαϊκές Νύχτες Μύριζαν Σαρδέλα
Η μυρωδιά του ρωμαϊκού δείπνου έμενε στο σκοτάδι—όχι από τα αποφάγια, αλλά από το λυχνάρι με λάδι ψαριού δίπλα στο κρεβάτι.
Λάδι Ψαριού: Η Οικονομική Λύση για Φως
Πήλινα λυχνάρια φώτιζαν κάθε ρωμαϊκό σπίτι, γεμάτα φτηνό ελαιόλαδο. Αλλά όταν τα χρήματα τελείωναν ή στις άκρες της αυτοκρατορίας, έκαιγαν το παχύ, έντονο λάδι που έμενε από σαρδέλες και αντζούγιες. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν κατάλοιπα ψαρέλαιου σε αρχαία λυχνάρια—απόδειξη πως οι ρωμαϊκές νύχτες μύριζαν θάλασσα.
Τα περισσότερα ρωμαϊκά σπίτια φωτίζονταν με μικρά πήλινα λυχνάρια γεμάτα φτηνό ελαιόλαδο. Όταν όμως οι καιροί ήταν δύσκολοι ή μακριά από τη Μεσόγειο, χρησιμοποιούσαν ό,τι είχαν: το έντονο λάδι που έμενε από σαρδέλες ή αντζούγιες. Οι αρχαιολόγοι έχουν ξύσει κατάλοιπα από αρχαία λυχνάρια και βρήκαν ίχνη ψαρέλαιου—κάνοντας τις ρωμαϊκές νύχτες να μυρίζουν περισσότερο σαν λιμάνι παρά σαν ροδόκηπο.
