Οι Δούλοι των Φούρνων Σημαδεύονταν σαν ζώα
Ένα καρβέλι ψωμί, ακόμα μαυρισμένο από τον Βεζούβιο, φέρει σφραγίδα—δίπλα στο σημάδι που έχει καεί στο μέτωπο ενός ανθρώπου.
Unknown — "Marble head of Epikouros" (2nd century CE), public domain
Σημαδεμένοι για το ψωμί
Σε ένα κατεστραμμένο φούρνο της Πομπηίας, ένα καρβέλι ψωμί, καρβουνιασμένο, κρατά ακόμα τη σφραγίδα του φούρνου—απόδειξη της προέλευσής του. Ο ρωμαϊκός νόμος επέτρεπε στους φουρνάρηδες να σφραγίζουν όχι μόνο το ψωμί, αλλά και τους δούλους τους, μερικές φορές κατευθείαν στο μέτωπο.
Ιδιοκτησία, σημαδεμένη για πάντα
Το πυρωμένο σίδερο άφηνε μια ανάγλυφη ουλή: τα αρχικά του αφέντη, το σύμβολο του φούρνου ή ακόμα και μια προειδοποίηση να μην κλέψουν. Γκράφιτι και νομικά κείμενα το επιβεβαιώνουν—άνθρωποι μετατρέπονταν σε ζωντανή ιδιοκτησία.
Στην αρχαία Ρώμη, οι δούλοι των φούρνων μπορούσαν να σημαδευτούν με το σήμα του αφέντη—μερικές φορές στο ίδιο τους το πρόσωπο—ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία σε ποιον ανήκουν, ακόμα κι αν το σκάσουν. Αρχαιολόγοι βρήκαν καλούπια, σφραγίδες και γκράφιτι που περιγράφουν αυτή την πρακτική στην Πομπηία και το Ηράκλειο.
