Σαν σήμερα: Τα πατητήρια βογκούν στην Αθήνα
Αρχές Οκτωβρίου στην Αττική—οι πέτρινες πρέσες τσιρίζουν, και μωβ χυμός κυλάει σε πήλινα δοχεία. Είναι η καρδιά του τρύγου.
Edward Dodwell — "Temple of Iupiter Olympios in Athens (1821)", Public domain
Λιωμένος πλούτος, το φθινόπωρο ξεχειλίζει.
Αρχές Οκτωβρίου, η αθηναϊκή ύπαιθρος ξεχειλίζει από κοφίνια γεμάτα ζουμερά μωβ σταφύλια. Ολόκληρες οικογένειες πατούν ξυπόλυτες στα πατητήρια, τραγουδώντας πονηρά τραγούδια του τρύγου, ενώ ο αέρας γεμίζει γλυκιά και ξινή μυρωδιά.
Κρασί για θεούς, και για θνητούς.
Το πάτημα δεν είναι μόνο δουλειά—είναι τελετή. Σπονδές χύνονται στον Διόνυσο, θεό του αμπελιού και του θεάτρου. Οι πρώτες γουλιές του φρέσκου κρασιού πάνε σ’ εκείνον, μια ικεσία για τύχη ενάντια σε ξινά βαρέλια και κακούς οιωνούς.
Μια γεύση από την υπόσχεση της χρονιάς.
Ως τον χειμώνα, κάθε κλίνη, από το στρώμα του αγρότη ως τον καναπέ του αριστοκράτη, θα δει αυτά τα νέα κρασιά να χύνονται. Ό,τι ξεκίνησε σε κολλώδη αναστάτωση θα τελειώσει με γέλια και τραγούδια σε κάθε αθηναϊκό τραπέζι.
Αυτή ήταν η πιο πυρετώδης εβδομάδα για αμπελουργούς και εργάτες—σταφύλια λιώνονται, τραγούδια υψώνονται, η Αθήνα κολλάει από υπόσχεση και χυμό.
