Ο Σκύλος που Έσωσε τη Ρώμη
Μεσάνυχτα, κι ενώ οι Γαλάτες σκαρφαλώνουν στα βράχια του τελευταίου λόφου της Ρώμης, μόνο μια αγέλη ιερών χηνών κι ένας σκύλος που γαβγίζει δίνουν το σήμα κινδύνου.
Panini — "Ancient Rome" (1757), public domain
Οι Γαλάτες σκαρφαλώνουν στο φως του φεγγαριού.
Το 390 π.Χ., αφού διέλυσαν τον ρωμαϊκό στρατό, ο Βρέννος και οι Γαλάτες του πολιόρκησαν τους επιζώντες στον Καπιτωλίνο Λόφο. Ένα σκοτεινό βράδυ, Γαλάτες πολεμιστές σκαρφάλωσαν από την πιο απόκρημνη πλευρά, ξέροντας πως εκεί οι φρουροί ήταν πιο χαλαροί.
Σκύλοι, χήνες και η καταστροφή αποφεύγεται.
Καθώς οι Γαλάτες έφταναν στην κορυφή, όλα ήταν ήσυχα—εκτός από τις ιερές χήνες της Ήρας, που φώναζαν ξέφρενα, και έναν σκύλο που γάβγιζε ασταμάτητα. Το γάβγισμα ξύπνησε τον Μάρκο Μάνλιο, Ρωμαίο διοικητή. Ο Μάνλιος πετάχτηκε έξω, σπαθί στο χέρι, και μόνος του πέταξε τους εισβολείς από τον γκρεμό.
Η Ρώμη σώθηκε από ένα φτερό.
Η πόλη σώθηκε, όχι από πειθαρχία ή δύναμη, αλλά από το θόρυβο μιας χήνας και ενός σκύλου που αρνήθηκε να κοιμηθεί. Η Ρώμη θα έχανε πόλεις και στρατούς, αλλά ποτέ δεν ξέχασε τη νύχτα που η μοίρα της κρεμόταν από ένα γάβγισμα κι ένα κακάρισμα.
Η μοίρα της Ρώμης κάποτε κρεμόταν από το γάβγισμα ενός σκύλου, ενώ οι φρουροί κοιμούνταν—απόδειξη πως η ιστορία γυρίζει με το παραμικρό.
