Κάτων ο Νεότερος: Αυτοκτονία ως Διαμαρτυρία
Ο Κάτων σηκώνεται από το κρεβάτι του αρρώστου, ανοίγει ξανά την πληγή του και πεθαίνει παρά να ζήσει υπό τον Καίσαρα.
Salvator Rosa — "The Dream of Aeneas" (1660–65), public domain
Θάνατος Αντί για Δικτατορία
Ο Κάτων κάθεται μόνος στην Ουτίκη, διαβάζοντας Πλάτωνα στο φως του λύχνου. Ο Ιούλιος Καίσαρας μόλις έχει κερδίσει τον εμφύλιο. Αντί να υποταχθεί, ο Κάτων μπήγει το ξίφος στην κοιλιά του—κι όταν οι γιατροί προσπαθούν να τον σώσουν, σκίζει τα ράμματα με τα ίδια του τα χέρια.
Μια Ζωή Αλύγιστης Αρχής
Μέσα στο χάος της Ρώμης, ο Κάτων ήταν το ακλόνητο εμπόδιο—ανένδοτος, αδιάφθορος, συχνά ανυπόφορος. Φορούσε φτηνό μανδύα, απέφευγε τα πλούτη και μπλόκαρε τον Καίσαρα σε κάθε ευκαιρία, ενώ η Δημοκρατία γλιστρούσε στην εξουσία του ενός.
Ακόμα και στον Θάνατο, Διχαστικός
Η αυτοκτονία του Κάτωνα δίχασε τη Ρώμη. Για κάποιους, ήταν ηρωικό—η τελευταία ανάσα μιας ελεύθερης Δημοκρατίας. Για άλλους, πείσμα που σκότωσε τον συμβιβασμό. Αλλά το όνομα «Κάτων» έγινε συνώνυμο του να πεθαίνεις, αντί να υποκύπτεις στην εξουσία.
Για τον Κάτωνα, ελευθερία σήμαινε να πεθάνει με τους δικούς του όρους—ακόμα κι αν άφηνε τη Ρώμη στον κατακτητή της.
