Υγρό Πυρ: Όχι Αρχαιοελληνική Εφεύρεση
Πολλοί πιστεύουν ότι το «υγρό πυρ» το εκτόξευαν οι αρχαίοι Έλληνες σε Πέρσες ή Σπαρτιάτες—φλογερός θάνατος σε χάλκινα πλοία.
Οι αρχαίοι Έλληνες με «υγρό πυρ»;
Φαντάσου αθηναϊκές τριήρεις να εκτοξεύουν πίδακες φλεγόμενου υγρού σε περσικά πλοία—σαν σκηνή από επικό σινεμά ή σχολικό βιβλίο. Η φράση «υγρό πυρ» γεννά εικόνες κλασικών πολεμιστών με μυστικά όπλα μαζικής καταστροφής. Αλλά αυτό είναι καθαρός μύθος.
Το «υγρό πυρ» ήταν βυζαντινό μυστικό.
Το πραγματικό «υγρό πυρ» εφευρέθηκε στην Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία γύρω στον 7ο αιώνα μ.Χ.—σχεδόν χίλια χρόνια μετά τους Περσικούς Πολέμους. Κανένας αρχαίος Έλληνας ή Ρωμαίος συγγραφέας δεν το περιγράφει. Οι βυζαντινοί στόλοι το χρησιμοποιούσαν για να καταστρέφουν εχθρικά πλοία, εκτοξεύοντας φλεγόμενο υγρό με συσκευές σαν σιφώνια.
Γιατί η σύγχυση; Φταίει το όνομα.
Μεσαιωνικές πηγές ονόμασαν το βυζαντινό όπλο «υγρό πυρ» επειδή το Βυζάντιο τότε λεγόταν «Ελληνική Αυτοκρατορία». Με τον καιρό, το όνομα και ο θρύλος μεταφέρθηκαν προς τα πίσω, κολλώντας στους κλασικούς Έλληνες—και έτσι γεννήθηκε μια ιστορική παρεξήγηση αιώνων.
Το «υγρό πυρ» ήταν βυζαντινό ναυτικό όπλο, εφευρεμένο αιώνες μετά τους κλασικούς Έλληνες. Καμία απόδειξη δεν το συνδέει με Αθήνα ή Σπάρτη—ο θρύλος του ανήκει στη μεσαιωνική ανατολή, όχι στον κόσμο του Ομήρου.
