Ο Φωκίων Λέει Όχι στον Θάνατο
Καθώς το αθηναϊκό πλήθος ούρλιαζε για αίμα, ο στρατηγός Φωκίων στάθηκε σιωπηλός—και ζήτησε ένα τελευταίο ποτήρι κώνειο, όχι έλεος.

David — "The Death of Socrates" (1787), public domain
Μια ήσυχη στάση απέναντι σε μια έξαλλη πόλη.
Το 318 π.Χ., ο πιο σεβαστός στρατηγός της Αθήνας, ο Φωκίων, καταδικάζεται σε θάνατο για προδοσία. Η Εκκλησία του Δήμου απαιτεί να ικετεύσει για έλεος. Ο Φωκίων όμως διατηρεί την ψυχραιμία του. Αρνείται να ταπεινωθεί ή να κολακέψει. Ζητά μόνο να του δώσουν σωστή δόση κωνείου—για να μην πεθάνει άσχημα.
Όχι ήρωας—απλώς ο εαυτός του.
Ακόμα κι όταν ο δήμιος ετοίμαζε το δηλητήριο, οι εχθροί του Φωκίωνα τον χλεύαζαν. Εκείνος ήπιε ήρεμα, απορρίπτοντας κάθε ύστατη παρέμβαση. Μετά τον θάνατό του, το σώμα του δεν επιτράπηκε να ταφεί στην Αθήνα—έτσι πιστοί φίλοι μετέφεραν κρυφά τις στάχτες του πίσω, μέσα στη νύχτα. Η ήσυχη ανυπακοή του έγινε η ιστορία που η Αθήνα δεν μπόρεσε ποτέ να σβήσει.
Ακόμα και στο τέλος, ο Φωκίων αρνήθηκε να χαϊδέψει το πλήθος—διάλεξε τον θάνατο του φιλοσόφου αντί για την επιβίωση του πολιτικού.