Αθηναίοι στις Λατομείες της Συρακούσας
Χιλιάδες Αθηναίοι αιχμάλωτοι στριμώχνονται σε κοφτερές λατομείες—αφήνονται να ψήνονται, να λιμοκτονούν και να τραγουδούν μέχρι θανάτου.
David — "The Death of Socrates" (1787), public domain
Θάψιμο ζωντανών στην πέτρα.
Μετά τη συντριπτική ήττα της Αθήνας στις Συρακούσες το 413 π.Χ., χιλιάδες επιζώντες στρατιώτες μαντρώθηκαν στις λατομείες έξω από την πόλη. Χωρίς στέγη, χωρίς τοίχους—μόνο καυτός ήλιος και κοφτερός ασβεστόλιθος. Το φαγητό ήταν ψίχουλα, το νερό βρώμικο. Οι άντρες έπεφταν κατά εκατοντάδες όσο περνούσαν οι εβδομάδες.
Τραγούδι για επιβίωση.
Κάποιοι σώθηκαν χάρη στην ομορφιά ή το ταλέντο τους. Οι Συρακούσιοι λάτρευαν το ελληνικό δράμα—αιχμάλωτοι που απήγγειλαν Ευριπίδη ή τραγουδούσαν τραγικά άσματα τραβιούνταν έξω από το λάκκο και έπαιρναν φαγητό ή ελευθερία. Οι περισσότεροι χάθηκαν στον μύθο, τα κόκαλά τους χαμένα στη σκόνη.
Τα φαντάσματα του Ευριπίδη.
Αρχαίοι ταξιδιώτες ορκίζονταν πως ακόμα άκουγες αθηναϊκά τραγούδια να αντηχούν στις λατομείες. Η μνήμη τους άντεξε περισσότερο κι από την ίδια την αυτοκρατορία.
Κάποτε καμάρι της Αθήνας, αυτοί οι άντρες έγιναν ζωντανοί ίσκιοι σε μια τρύπα. Κι όμως, η ηχώ των τραγουδιών τους στοίχειωσε τη Σικελία για γενιές.
