Αρτεμισία Α΄: Η μόνη γυναίκα στη Σαλαμίνα
Το πρωί της Σαλαμίνας, η Αρτεμισία μπαίνει στη μάχη ως η μόνη γυναίκα σε στόλο εκατοντάδων—διοικώντας το δικό της πλοίο και τη μοίρα της.
Joseph Mallord William Turner — "Saltash with the Water Ferry, Cornwall" (1811), public domain
Μια βασίλισσα στον πόλεμο—πάνω στο κύμα
Στο κατάστρωμα της Σαλαμίνας, η Αρτεμισία ξεχωρίζει—όχι για το στέμμα της, αλλά γιατί είναι η μόνη γυναίκα που διοικεί. Οι Έλληνες κατάσκοποι δεν πιστεύουν στα μάτια τους: μια βασίλισσα στο τιμόνι πολεμικού πλοίου, μέσα στο χάος της ναυμαχίας.
Μην εμπιστεύεσαι κανέναν—ούτε τους φίλους
Οι Πέρσες πανικοβάλλονται, τα έμβολα συγκρούονται. Για να ξεφύγει από τους Έλληνες, η Αρτεμισία διατάζει το πλήρωμά της να εμβολίσει άλλο περσικό πλοίο. Ο Ξέρξης, από τον χρυσό του θρόνο στην ακτή, χειροκροτεί το θράσος της. Ακόμα και οι εχθροί της τη νομίζουν για ήρωα της δικής τους πλευράς.
Φήμη σφυρηλατημένη σε καπνό και ψέματα
Ο Ηρόδοτος λέει πως ο Ξέρξης αναφώνησε: «Οι άντρες μου έγιναν γυναίκες και οι γυναίκες άντρες.» Η Αρτεμισία επιβιώνει της σφαγής και επιστρέφει ζωντανή—μια γυναίκα που ξεγέλασε βασιλιά και εχθρό σε ένα πρωινό στοίχημα.
Ο περσικός στόλος του Ξέρξη είναι καταιγίδα από σίδερο και φωτιά, αλλά η Αρτεμισία, βασίλισσα της Αλικαρνασσού, δεν είναι διακοσμητικό. Ο Ηρόδοτος λέει πως ο Μέγας Βασιλιάς αναρωτιέται αν μπορεί να την εμπιστευτεί ανάμεσα στους ναυάρχους του. Η απάντηση της Αρτεμισίας δεν είναι λόγια, αλλά πράξη—εμβολίζει σύμμαχο για να ξεφύγει, και οι Έλληνες ζητωκραυγάζουν, νομίζοντας πως αυτομολεί.
