Αριστοτέλης: Απόλαυση και Αρετή
«Ο ακόλαστος πάντων ηδέων επιθυμεί… και λυπείται εάν αυτών στερηθεί.» — Ο Αριστοτέλης, πάντα κοφτερός, κόβει βαθιά στη ρίζα της αδυναμίας.
Unknown — "Head of a Woman" (300–200 BCE), CC0
Απόλαυση—κρατάς το λουρί ή σε σέρνει;
Ο Αριστοτέλης, στα Ηθικά Νικομάχεια (VII.8), γράφει: «Ὁ ἀκόλαστος πάντων ἡδέων ἐπιθυμεῖ καὶ λυπεῖται ἐὰν αὐτῶν στερηθῇ.» — «Ο ακόλαστος πάντων ηδέων επιθυμεί… και λυπείται εάν αυτών στερηθεί.» Με απλά λόγια, πίστευε πως ο εθισμός είναι ο εχθρός της ελευθερίας.
Η συνταγή του Αριστοτέλη για ελευθερία.
Η αρετή δεν ήταν να απορρίπτεις την απόλαυση, αλλά να μην σε κυβερνά. Ο Αριστοτέλης πίστευε πως η πειθαρχία σου επιτρέπει να χαίρεσαι τα καλά—φαγητό, φιλία, ξεκούραση—χωρίς να γίνεσαι σκλάβος της λαχτάρας. Η αληθινή απόλαυση, έλεγε, είναι να διαλέγεις, όχι να κυνηγάς.
Για τον Αριστοτέλη, η αρετή δεν ήταν άρνηση για την άρνηση. Ήταν εξάσκηση της επιθυμίας, ώστε η απόλαυση να μην σε κρατά όμηρο. Το μάθημά του: μόνο οι πειθαρχημένοι χαίρονται τον κόσμο χωρίς φόβο.
