Η Τελευταία Απόδραση του Αριστοτέλη
Καθώς η Αθήνα στρέφεται εναντίον των φιλοσόφων, ο Αριστοτέλης γλιστρά έξω από τις πύλες πριν χαράξει—αρνείται να αφήσει την πόλη να «αμαρτήσει δύο φορές κατά της φιλοσοφίας».
Unknown — "Boxer" (100–30 BCE), CC0
Η Αθήνα στρέφεται στους στοχαστές της.
Το 323 π.Χ., καθώς ο Μέγας Αλέξανδρος πεθαίνει και το αντιμακεδονικό κλίμα φουντώνει, η καχυποψία πέφτει πάνω στον Αριστοτέλη—γιο γιατρού της μακεδονικής αυλής. Πολιτικοί αντίπαλοι τον κατηγορούν για ασέβεια, την ίδια κατηγορία που καταδίκασε τον Σωκράτη.
Ο Αριστοτέλης αρνείται δεύτερο μαρτύριο.
Θυμούμενος τη μοίρα του Σωκράτη, ο Αριστοτέλης μαζεύει αθόρυβα τους παπύρους του και σαλπάρει για τη Χαλκίδα. Λέει στους φίλους του πως δεν θα αφήσει την Αθήνα «να αμαρτήσει δύο φορές κατά της φιλοσοφίας». Πεθαίνει στην εξορία έναν χρόνο μετά—η σχολή του όμως επιβιώνει.
Να φύγεις ή να μείνεις;
Η επιλογή του Αριστοτέλη αντηχεί για γενιές. Καμιά φορά, το πιο θαρραλέο δεν είναι να σταθείς δημόσια—είναι να φύγεις αθόρυβα, για να κρατήσεις τη φλόγα ζωντανή αλλού.
Μετά την εκτέλεση του Σωκράτη, ο Αριστοτέλης είδε τα σημάδια. Διάλεξε την εξορία αντί για μια δίκη-θέατρο, αλλάζοντας έτσι την πορεία της σχολής του και το μέλλον της φιλοσοφίας.
