Αριστομένης: Ο Επαναστάτης που Δεν Πέθαινε
Τον έδεσαν σε ένα δέντρο και τον άφησαν να πεθάνει από την πείνα. Την τρίτη μέρα, ο Αριστομένης δάγκωσε τα δεσμά του και χάθηκε στη νύχτα.
Workshop of Giuliano da Maiano (1432–1490) and Benedetto da Maiano (1442–1497) — "Chair (Sgabello)" (ca. 1489–91), public domain
Δραπέτευσε από το δέντρο
Έδεσαν τον Αριστομένη, τον Μεσσήνιο επαναστάτη, σε ένα δέντρο—χωρίς φαγητό, χωρίς νερό. Την τρίτη μέρα, λέει ο μύθος, δάγκωσε τα σκοινιά, ξεγέλασε τους φρουρούς και χάθηκε στα βουνά.
Τρομοκρατώντας τη Σπάρτη για χρόνια
Για πάνω από μια δεκαετία, ο Αριστομένης έκανε τους Σπαρτιάτες να ματώνουν. Οι επιδρομές του από τον Ιθώμη ήταν τόσο ασταμάτητες που το όνομά του έγινε φόβητρο στις νύχτες τους. Οι αρχαίες πηγές του δίνουν τρεις αποδράσεις—μία, λέει ο θρύλος, χάρη σε μια αλεπού που τον ελευθέρωσε κάτω από τη γη.
Φάντασμα στη μνήμη των Σπαρτιατών
Ο Αριστομένης δεν κατέκτησε ποτέ τη Σπάρτη, αλλά έζησε ελεύθερος τόσο πολύ που οι Έλληνες συγγραφείς τον είπαν ήρωα. Για τους Μεσσήνιους, η αντίστασή του έγινε μύθος—απόδειξη πως οι Σπαρτιάτες, όσο σκληροί κι αν ήταν, δεν έσπαγαν κάθε εχθρό.
Για τους Σπαρτιάτες, ο Αριστομένης ήταν κάτι παραπάνω από εχθρός. Ήταν φάντασμα, θρύλος, ο επαναστάτης που ξέφευγε από κάθε παγίδα. Για δεκατρία χρόνια στον Β’ Μεσσηνιακό Πόλεμο, έκανε ανταρτοπόλεμο από σπηλιές στα βουνά, σκορπώντας τρόμο στις καρδιές των Σπαρτιατών. Οι ιστορίες λένε ότι πιάστηκε τρεις φορές. Δραπέτευσε κάθε φορά—μία, λένε, με τη βοήθεια μιας αλεπούς που έστειλαν οι θεοί.
