Αριστίων, Ο Τύραννος στην Ακρόπολη
Καθώς οι λεγεώνες του Σύλλα ορμούν στην Αθήνα, ο Αριστίων κλείνεται στον Παρθενώνα—περικυκλωμένος όχι από ιερείς, αλλά από οπλισμένους άντρες και χρυσά αγάλματα που λιώνουν για νόμισμα.
Unknown — "Bronze grotesque" (2nd century BCE–1st century CE), public domain
Χρυσά αγάλματα για όπλα
Καθώς οι Ρωμαίοι πλησίαζαν, ο Αριστίων διέταξε να ξεγυμνώσουν και να λειώσουν το ιερό χρυσάφι του ναού της Αθηνάς. Θησαυροί για τους θεούς έγιναν μισθοί για στρατιώτες και δωροδοκίες για συμμάχους. Για τους απελπισμένους Αθηναίους, το άρωμα του λιβανιού μπλεκόταν με τη μυρωδιά του καυτού μετάλλου.
Από φιλόσοφος, τύραννος
Ο Αριστίων είχε μαθητεύσει σε σοφούς—και μετά άρπαξε την Αθήνα καθώς το χάος ξέσπασε ανάμεσα στη Ρώμη και τον Μιθριδάτη. Κυβέρνησε από την Ακρόπολη, όχι ως πολιτικός, αλλά ως πολέμαρχος, πνίγοντας την πόλη στην πείνα και τον φόβο. Η Αθήνα του ήταν φρούριο προδομένης εμπιστοσύνης, όχι ιδανικών.
Χωρίς τελευταία λόγια για την Αθήνα
Όταν ο στρατός του Σύλλα μπήκε, ο Αριστίων σύρθηκε έξω από τον Παρθενώνα και εκτελέστηκε. Στη σκιά των θεών, πέθανε κατηγορούμενος για ιεροσυλία και τυραννία. Η Αθήνα δεν θα εμπιστευόταν ξανά φιλόσοφο-άρχοντα.
Ο Αριστίων, κάποτε φιλόσοφος, άρπαξε την Αθήνα σε εποχή χάους. Χρηματοδότησε τον πόλεμο λειώνοντας τα ιερά κειμήλια της πόλης, κάνοντας τους θεούς νόμισμα ενώ οι πεινασμένοι εξεγείρονταν κάτω. Όταν η Ρώμη τελικά μπήκε, η τελευταία του μάχη δεν ήταν για φιλοσοφία ή δημοκρατία—ήταν για την εξουσία, ταμπουρωμένος στο πιο ιερό μέρος της Ελλάδας.
