Αλκμαίων και ο Χρυσός των Δελφών
Αγόρασε εκδίκηση με αίμα—και προσπάθησε να την ξεπλύνει με χρυσάφι ποταμού.
ArchaiOptix — "Little master band-cup - ABV extra - panther - Corinth AM", CC BY-SA 4.0
Ένας γιος λερωμένος με αίμα.
Ο Αλκμαίων, γιος του Αμφιαράου, σκότωσε τη μητέρα του με εντολή του Απόλλωνα. Η γη του Άργους δεν τον άντεχε. Περιπλανιόταν, κυνηγημένος από τις Ερινύες, βρωμώντας αίμα και μετάνοια.
Κάθαρση με χρυσάφι και λάσπη ποταμού.
Το μαντείο των Δελφών του είπε να βρει γη «που δεν την έχει αγγίξει ο ήλιος»—κι έτσι ο Αλκμαίων εγκαταστάθηκε σε ένα νεογέννητο νησί στον Αχελώο. Εκεί παντρεύτηκε την κόρη του ποτάμιου θεού, αλλά εκείνη ήθελε το χρυσό περιδέραιο της Αρμονίας, ένα καταραμένο κειμήλιο. Ο Αλκμαίων γύρισε να το κλέψει, τρέχοντας από τη μία μισοϋπόσχεση στην άλλη.
Κανένας πλούτος δεν ξεπλένει μια κατάρα.
Ο χρυσός του Αλκμαίωνα δεν του έφερε γαλήνη. Τον κυνήγησαν όσοι είχε προδώσει. Η κατάρα καταδίωξε τα παιδιά του για γενιές—μια προειδοποίηση πως κάποια χρέη δεν τα σβήνουν ούτε ποτάμια ούτε χρυσάφι.
Στοιχειωμένος από φόνο και τρέλα, η απεγνωσμένη αναζήτηση του Αλκμαίωνα για κάθαρση τελείωσε με τα πλούτη των Δελφών και μια θρυλική οικογενειακή κατάρα.
