Άλκηστις: Η Βασίλισσα που Διάλεξε τον Θάνατο
Η βασίλισσα στέκεται σιωπηλή ενώ οι θεοί παζαρεύουν για την ψυχή της. Έχει συμφωνήσει να πεθάνει για να ζήσει ο άντρας της.
François Chazeray (French) — "Snuff Box (Tabatière)" (1777–78), CC0
Μια βασίλισσα βαδίζει προς τον θάνατο
Η βασίλισσα στέκεται στις σκιές του υπνοδωματίου της, ακούγοντας τα βήματα του θανάτου. Της προσφέρουν ένα παζάρι: κάποιος πρέπει να πεθάνει για να ζήσει ο άντρας της. Όλοι οι φίλοι και συγγενείς κάνουν πίσω. Η Άλκηστις κάνει μπροστά.
Ένα παζάρι που λίγοι θα έκαναν
Στην αρχαία Ελλάδα, η εθελοντική αυτοθυσία—ειδικά από βασίλισσα—είναι σχεδόν ανήκουστη. Η Άλκηστις προσφέρεται να πεθάνει για τον Άδμητο, αφήνοντας θεούς και θνητούς άφωνους. Ο Ευριπίδης της δίνει φωνή ήρεμη, ψύχραιμη και τρομακτική στην αποφασιστικότητά της.
Μια κληρονομιά θέλησης, όχι θυματοποίησης
Οι περισσότερες ηρωίδες του μύθου τιμωρούνται, φιμώνονται ή σέρνονται στην τραγωδία. Η Άλκηστις έχει το δικαίωμα της επιλογής. Ακόμα κι ο Ηρακλής, που παλεύει με τον Θάνατο για να τη φέρει πίσω, κοντοστέκεται με δέος μπροστά στην απόφασή της. Για τους Έλληνες, αυτό ήταν και ανησυχητικό και αξέχαστο.
Στην τραγωδία του Ευριπίδη, η Άλκηστις δέχεται να πεθάνει στη θέση του άντρα της Άδμητου—μια σπάνια πράξη εθελούσιας θυσίας. Ανάμεσα στις ηρωίδες της αρχαίας Ελλάδας, είναι μοναδική: ούτε θύμα, ούτε επαναστάτρια, αλλά κάποια που διαλέγει να χάσει για να σώσει άλλον. Ακόμα κι ο Ηρακλής, ήρωας των ηρώων, μένει άφωνος από σεβασμό.
